Open Journal Systems

Gniewne oblicze Pana. Hermeneutyka kilku biblijnych kolokacji

Stefan Henryk Szymik

Abstrakt


Autor omawia wybrane kolokacje biblijne, za których pomocą autorzy natchnieni Starego Testamentu przedstawiali niełaskę i gniew Boga, także Jego nieobecność w ludzie Bożym. Istotnym, specjalnym składnikiem tych wypowiedzi jest antropomorfizm „oblicze Pana”, wskazujący na Boga, z dodaniem wybranych czasowników hebrajskich. Pierwsza fraza, „zwrócę me oblicze przeciw” (נתן את־פני ב), występuje w Starym Testamencie tylko kilka razy. Idiom opisuje stanowcze działanie Boga skierowane przeciw jednostce lub społeczności Izraela łamiącej postanowienia Prawa i zawarte Przymierze. Kolejne wyrażenie, „ukryć swe oblicze przed” (סתר פני מן), znajduje się w Starym Testamencie dużo częściej, głównie w dwóch kontekstach: lamentacji jednostki oraz w wołaniach całego ludu. Ukrycie się Bożego oblicza oznacza chwilową lub trwałą nieobecność Boga w życiu jednostki i całego narodu, czasem doświadczenie Bożego gniewu. W trzeciej części omówione zostały dwie inne kolokacje, „odrzucić od mego oblicza” (hebr. שלך מעל פני) oraz „odtrącić od mego oblicza” (מעל פני‎ סור). Obydwa wyrażenia opisują zerwanie relacji między Bogiem a narodem wybranym, czego zewnętrznym znakiem były deportacje kolejno Izraela i później Judy (722 i 856 przed Chr.). Ostatecznie jednak odwrócenie, ukrycie się i nieobecność Boga, a nawet jego gniew nie mają charakteru trwałego i nieodwracalnego, zwyciężają bowiem Boża łaskawość i miłosierdzie.

Słowa kluczowe


oblicze, pānîm, oblicze Pana, gniew Boży, kolokacje biblijne

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Verbum Vitae | Instytut Nauk Biblijnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II

 


 

Licencja Creative Commons
Teksty w czasopiśmie są dostępne na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Bez utworów zależnych 3.0 Polska.