Open Journal Systems

Odpowiedzialność człowieka za świat stworzony według Maksyma Wyznawcy

Karolina Kochańczyk-Bonińska

Abstrakt


Maksym Wyznawca łączy szeroko rozumianą tradycję filozoficzną z dziedzictwem teologicznym, ale także zawiera własne, oryginalne tezy dotyczące roli człowieka we wszechświecie. Spójna wizja kosmologiczna i antropologiczna stają się podstawą najgłębszej, wpisanej w ekonomię zbawienia, odpowiedzialności człowieka za wszechświat. Maksym rozpoznaje w człowieku nie tylko mikrokosmos, ale także pośrednika między stworzeniem i Stwórcą. Analiza dział Wyznawcy pozwala nam stwierdzić, że skoro ostatecznym przeznaczeniem wszechświata jest przebóstwienia, to zadaniem powierzonym człowiekowi jest rozpoznanie tego najgłębszego celu istnienia wszechświata i współuczestnictwo w jego urzeczywistnieniu. 


Słowa kluczowe


Maksym Wyznawca; przebóstwienie; mikrokosmos; makrokosmos

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Źródła:

Clement of Alexandria, Protrepticus ad Graecos (ed. P. Claude Mondésert, M. André Plassart ) (SCh 2bis; , Paris: Cerf, 2004).

Filon z Alexandrii, “Legis Allegoriae”, Pisma: O stworzeniu świata; Alegorie praw ; O dekalogu ; O cnotach t. I (tłum. L. Joachimowicz) (Warszawa: IW "PAX", 1986), 85 – 192.

Grzegorz z Nyssy, O tytułach psalmów (tłum. M. Przyszychowska) (Kraków: Wydawnictwo WAM 2014).

Gregory of Nyssa, O stworzeniu człowieka (tłum. M. Przyszychowska) (Kraków: Wydawnictwo WAM 2006).

Maximus the Confessor, The Mistagogia, Selected Writings (ed. G. C. Berthold) (New York: Paulists Press 1985), 181 - 225.

Maximus the Confessor, On the Difficulties in the Church Fathers. The Ambigua, (ed. N. Constas), (London: Harvard University Press 2014).

Nemezjusz z Emezy, O naturze ludzkiej, (tłum. A. Kempfi) (Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX 1982).

Opracowania:

Allers, R., “MICROCOSMUS. From Anaximandros to Paracelus”, Traditio 2 (1944) 319 – 407.

Balthasar, H. U. von, Liturgie cosmique : Maxime le Confesseur (trad. L. Lhaumet, H. A. Prentout) (Paris: Aubier, Ed. Montaigne, 1957).

Conger, G. P., Theories of Macrocosms and Microcosms in the History of Philosophy (New York: Columbia University Press 1922).

Diels – Kranz (ed.), Die Fragmente der Vorsokratiker (Berlin: Weidmann 1951-1952).

Dalmais, I.H., « La théorie des „logoi” », Revue de science philosophiques et théologiques 36 (1952), 244 – 249.

Dalmais, I.-H., « La manifestation du Logos dans l’homme et dans l’Église. Typologie antropologique et typologie ecclésiale d’après Qu. Thal. 60 et la Mystagogie», Maximus Confessor: Actes du Symposium sur Maxime le Confesseur Fribourg, 2-5 septembre 1980 ( red. F. Heinzer i Ch. Schönborn) (Fribourg: Editions universitaires Fribourg1982), 13- 25.

Gatti, M.L., Massimo il Confessore, Saggio di bibliografia generale ragionata e contributi per una reconstruzione scientifica del suo pensiero metafisico e religioso (Milano: Vita e Pensiero 1987).

Kochańczyk- Bonińska, K., “From Democritus to Early Christian Liturgy – How Was the Motif of Man as a Microcosm Developing?”, Interactions in the History of Philosophy (ed. Burçin Ercan) (Istambul: Delta Publishing 2015), 47 – 54.

Kochańczyk- Bonińska, K., “Ontyczne konsekwencje grzechu Adama”, Vox Patrum 33 (2013) t. 59, 295 – 302.

Kochańczyk- Bonińska, K., “Teologia inkarnacji Słowa w ujęciu Maksyma Wyznawcy”, Wczesne chrześcijaństwo a religie (red. I.S. Ledwoń, M. Szram) (Lublin: Wydawnictwo KUL 2012), 539 – 552.

Louth A., Maximus the Confessor, (London: Routledge 1996).

Osborn, E. F., The Philosophy of Clement of Alexandria, (Cambridge: The University Press 1957).

Piętka R., „Mikro- i makrokosmos w starożytności od presokratyków do Ojców Kościoła”, Makrokosmos versus mikrokosmos, (red. A. Magowska) (Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk 2009), 38-48.

Riou A., Le Monde et l’ Église selon Maxime le Confesseur (Paris: Beauchesne 1973).

Thunberg, L., Microcosm and Mediator. Theological anthropology of Maximus the Confessor (Chicago: La Salle 1995).

Tollefsen, T.T., “The Mystery of Christ as a Key to the Cosmology of St. Maximus the Confessor”, Studia Patristica XLII (2006), 255 – 258.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Verbum Vitae | Instytut Nauk Biblijnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II