Wrocławski Przegląd Teologiczny https://ojs.academicon.pl/wpt <p>Wrocławski Przegląd Teologiczny (skrót: WPT, ang. Wrocław Theological Review) jest półrocznikiem wydawanym od 1993 roku przez Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu (ang. Pontifical Faculty of Theology in Wrocław) i poświęconym studiom z zakresu: biblistyki, teologii systematycznej, teologii duchowości, teologii pastoralnej, historii Kościoła, filozofii oraz nauk społecznych jako nauk pomocniczych teologii. Periodyk znajduje się w ministerialnym wykazie czasopism punktowanych (40 pkt). Tylko artykuły oryginalne i spełniające kryterium wysokiego poziomu naukowego mogą być opublikowane w WPT. Redakcja respektuje zasady etyki publikacyjnej wypracowane przez Komitet Etyki Wydawniczej (Comittee on Publication Ethics – COPE). <a href="https://ojs.academicon.pl/index.php/wpt/about">Więcej &gt;</a></p> pl-PL wpt@ojs.academicon.pl (Sławomir Zatwardnicki) admin@ojs.academicon.pl (Robert Kryński) Tue, 08 Jun 2021 14:26:32 +0200 OJS 3.1.1.4 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss 60 Teologiczny wymiar pandemii https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3668 Sławomir Jan Stasiak ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3668 Sat, 05 Jun 2021 10:02:12 +0200 Psałterz i modlitwa https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3572 <p>W ostatnich 25 latach zmienił się paradygmat badań nad psalmami: nastąpiło przejście od studium poszczególnych utworów, rozważanych oddzielnie, do studium Psałterza jako księgi. To nowe podejście (zwane „holistycznym” lub „kanonicznym”) nie może ograniczać się do sal uniwersyteckich, lecz powinno znaleźć swoje miejsce w praktyce modlitwy, zwłaszcza w Liturgii Godzin. Artykuł stanowi propozycję, aby modlić się psalmami zgodnie z ich kolejnością, odtwarzając w ten sposób bieg Psałterza: od lamentacji do uwielbienia, od błagania do dziękczynienia, od królowania Dawida do królowania Boga. Jest również sugestią, aby odkryć na nowo trzy cechy psalmów: poezję, modlitwę i śpiew. Śpiew, wykonywany przy pomocy głosu, wskazuje na wykorzystanie ciała podczas modlitwy – podkreśla ono nie tylko charakter ludzkiej odpowiedzi na Boże wezwanie, ale także uwypukla antropologiczny udział w wydarzeniu zbawczym. Słowo liryczne, które staje się modlitwą i śpiewem, uczestniczy w przywilejach Słowa Bożego. Na koniec poddano analizie kilka psalmów sąsiadujących: Ps 120–124, Ps 111–112 i Ps 150, który zamyka Psałterz.</p> Matteo Crimella ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3572 Sat, 05 Jun 2021 10:10:49 +0200 W poszukiwaniu Vera et Sincera de Jesu. Dei Verbum § 19 i historyczność Ewangelii https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3638 <p>Niniejsze studium przedstawia propozycję interpretacji nauczania zawartego w paragrafie 19 Konstytucji <em>Dei Verbum</em> o historyczności Ewangelii jako typowego przykładu soborowego <em>ressourcement</em>, a nie całkowicie „nowego schematu” (José Caba), wypracowanego przez <em>formgeschichte</em> i specjalnie dostosowanego do krytycznego poszukiwania Jezusa historycznego. Sobór Watykański II przywraca tu nowe spojrzenie na ostateczny paradygmat Pisma Świętego, zaś nauczanie Kościoła na temat historyczności Ewangelii najlepiej rozumieć jako zarys schematu Łukaszowego. W istocie tekst soborowy stanowi swego rodzaju egzegezę wstępu do Ewangelii Łukasza. Chociaż to odwołanie do natchnionego Pisma pozostaje otwarte na profesjonalne badania historyczne, a nawet do nich zachęca, <em>asphaleia</em> Ewangelii jest częścią samego głoszonego orędzia. Studium jest skonstruowane wokół kilku przeplatających się tematów. Po pierwsze, kontekstualizuje nauczanie paragrafu 19 <em>Dei Verbum</em> historycznie i hermeneutycznie, wskazując na nieprawdopodobieństwo istnienia jakiegokolwiek zasadniczego „nowego schematu”. Następnie przedstawiony jest opis dwóch głównych poglądów na kwestię historyczności: perspektywy „wielkiego obrazu” i perspektywy „plenarnej”. Wreszcie omówione zostały ostatnie tendencje w nauczaniu o Ewangelii, zwłaszcza studia nad pamięcią w relacji do doktryny soborowej.</p> Anthony Giambrone ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3638 Sat, 05 Jun 2021 10:19:22 +0200 Bogactwo jako hojność dawania. Analiza lingwistyczno-teologiczna 1Tm 6,17-19 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3537 <p>Autor artykułu przedstawia analizę lingwistyczno-teologiczną tekstu 1Tm 6,17-19, który jest swego rodzaju „instrukcją” autora Listu na temat postawy chrześcijanin wobec bogactwa. Każdy z trzech wierszy analizowany jest oddzielnie. Autor artykułu zwraca uwagę na fakt, że posiadane bogactwo materialne stanowi dar Boga dla człowieka, uwidaczniający się w potrójnej odpowiedzialności: przed samym sobą, przed społeczeństwem oraz przed Bogiem. Analizowany tekst podkreśla dwa główne elementy bogactwa, wyrażone przez przymiotniki εὐμετάδοτος (hojność ponad miarę) oraz κοινωνικός (społeczny wymiar bogactwa). Bożym zamiarem udzielania człowiekowi dóbr materialnych (bogactwa) jest przede wszystkim czynienie dobra względem innych, także poprzez hojne dzielenie się z innymi swoją majętnością. Na bogactwo winniśmy patrzeć z perspektywy eschatologicznej, która wpływać powinna na teraźniejsze postawy ludzi bogatych. Bogaty człowiek winien pokładać swoją nadzieję nie w tym, co ulotne i tymczasowe, ale w Bogu, który jest trwały i wieczny. To On stanowi źródło wszelkiej obfitości i bogactwa. Bogaci chrześcijanie powinni naśladować Boga w Jego uniwersalnej postawie dzielenia się ze wszystkimi.</p> Dominik Tomczyk ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3537 Sat, 05 Jun 2021 10:28:44 +0200 Rola Marcjona w procesie kształtowania się Ewangelii kanonicznych. Polemika z poglądami Marcusa Vinzenta https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3471 <p>Artykuł stanowi polemikę z poglądami Markusa Vinzenta zaprezentowanymi w publikacji <em>Marcion and the Dating of the Synoptic Gospels</em>. Badacz ten stawiał sobie za cel zbadanie zależności ewangelii synoptycznych od tekstu, którym posługiwał się Marcjon, a w konsekwencji postawił tezę, iż wszystkie ewangelie kanoniczne pozostają pod bezpośrednim wpływem Marcjona jako twórcy gatunku literackiego ewangelii. W opinii autora niniejszej polemiki samo podjęcie wątku zależności między wspomnianymi tekstami jest istotnym przedsięwzięciem, niemniej zaproponowane przez Vinzenta wyniki, jak również sama metodologia badań, budzą znaczne wątpliwości, które nie pozwalają przychylić się do proponowanej w omawianej książce tezy.&nbsp;Autor wskazuje na niezbędną konieczność zbadania niniejszego problemu przy wykorzystaniu analiz leksykalnych i narratologicznych, sugerując przy tym, że mogą one już na obecnym etapie wskazywać na zasadność któregoś z wariantów hipotezy wielu źródeł.</p> Grzegorz Wingert ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3471 Sat, 05 Jun 2021 10:36:31 +0200 Apologia w esejach biskupa Roberta Barrona https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3515 <p>Eseje biskupa Roberta Barrona, nasycone apologijną retoryką, stanowią intersujący przykład współczesnej obrony chrześcijaństwa. Amerykański hierarcha, rozpoznając obecny kontekst wiary, uprawia kompetentną i interesującą obronę chrześcijaństwa i katolicyzmu. W przedkładanym artykule autor, podejmując analizę apologii Barrona obecną w jego esejach, zaczyna od źródeł, do których hierarcha nawiązuje, i ukazuje ich aktualność. Następnie przechodzi do dwóch najważniejszych wątków apologijnych: obrony chrześcijaństwa wobec nowego ateizmu oraz obrony Kościoła. W zakończeniu dokonuje oceny apologii Amerykanina.</p> Przemysław Artemiuk ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3515 Sat, 05 Jun 2021 10:44:13 +0200 Teologiczno-biblijne podstawy rozumienia Eucharystii jako pamiątki uobecniającej zbawczą ofiarę Chrystusa https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2217 <p>Zasadniczym problemem podjętym w artykule jest odpowiedź na pytanie, na jakiej zasadzie, w oparciu o dane Pisma Świętego, wierzący uczestniczący w Eucharystii mają dostęp do zbawczej ofiary Chrystusa dokonanej na krzyżu. Autor za punkt wyjścia przyjmuje słowa Jezusa wypowiedziane na Ostatniej Wieczerzy: „To czyńcie na moją pamiątkę” i za kluczowe uznaje zrozumienie oryginalnego znaczenia słowa „pamiątka” (gr. <em>anamnesis</em>). Swoją analizę przeprowadza w dwóch etapach. Najpierw sięga do hebrajskiego słowa <em>zikkaron</em> jako ekwiwalentu nowotestamentalnego terminu <em>anamnesis</em> i ukazuje jego głębokie zakorzenienie w kultycznym języku judaizmu. Następnie w tym kontekście przeprowadza egzegezę słów ustanowienia Eucharystii, którą poszerza o wywód autora Listu do Hebrajczyków, gdzie odnajdujemy pełne rozumienie ofiary Chrystusa dokonanej „raz na zawsze”. Odkrycie na nowo w teologii pełnego rozumienia pojęcia pamiątki-anamnezy ze słów ustanowienia Eucharystii nastąpiło dopiero w badaniach biblijnych i liturgicznych XX wieku, których osiągnięcia stanowią tutaj zasadniczy punkt odniesienia dla poszukiwań autora. Efektem tego procesu była recepcja i powrót do biblijno-patrystycznego ujęcia pamiątki w katolickim nauczaniu o Eucharystii jako ofierze oraz przełamanie impasu w dialogu ekumenicznym w tym zakresie.</p> Jacek Froniewski ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2217 Sat, 05 Jun 2021 11:01:41 +0200 Trójca Święta, rodzina ludzka i wspólnota zakonna. Możliwości i ograniczenia analogii trynitarnych https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3632 <p>Mówienie o Bogu wymaga posługiwania się analogiami. Także natchniony język Biblii jest analogiczny. Wśród różnych analogii mamy analogię pomiędzy rodziną ludzką i Trójcą Świętą. Bóg w Trójcy Jedyny jest tutaj fundamentem i modelem dla rodziny, a z drugiej strony rodzina jest obrazem tajemnicy Trójcy. Analogia rodzinno-trynitarna rozwijała się w pierwszym tysiącleciu na Wschodzie. Na Zachodzie nie była ceniona, jako że krytyczny wobec niej stosunek wyraził św. Augustyn. Pojawiła się na nowo w XIX wieku, szczególnie po Soborze Watykańskim II, w tym w nauczaniu papieży. Także po Soborze została podjęta i rozwinięta idea o trynitarnym modelu życia wspólnot zakonnych. Każda analogia ma jednak swoje ograniczenia, które powinny być wzięte pod uwagę, by mówić o Bogu adekwatnie, a zarazem by móc wyciągnąć z tajemnicy Boga praktyczne wnioski dotyczące życia człowieka. Tymczasem nie brakuje teologiczno-pastoralnej przesady w przedstawianiu analogii pomiędzy Bogiem w Trójcy Jedynym a ludzką rodziną, a szczególnie wspólnotą zakonną. Trzeba zatem uważać, aby wskazywanie na ideał nie prowadziło do tyleż pobożnej, co abstrakcyjnej retoryki, dalekiej od konkretnego życia. Trójca Święta powinna być niewyczerpanym źródłem do lepszego życia w wymiarze indywidualnym i wspólnotowym, ale tym bardziej warto pamiętać o nauczaniu Soboru Laterańskiego IV, że „gdy wskazujemy na podobieństwo między Stwórcą i stworzeniem, to zawsze <em>niepodobieństwo</em> między nimi jest jeszcze <em>większe</em>” (DH 806).</p> Dariusz Kowalczyk ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3632 Sat, 05 Jun 2021 11:12:26 +0200 Jedność Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego w dziele zbawienia https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3586 <p>W niektórych współczesnych nurtach duchowych zdaje się mieć miejsce rozdzielanie odniesienia do Jezusa Chrystusa i do Ducha Świętego, co wyraża się autonomicznym traktowaniem doświadczenia pneumatologicznego w życiu chrześcijańskim. Niekiedy nazywa się to zjawisko pentekostalizacją chrześcijaństwa. Aby na nie odpowiedzieć, zachodzi przede wszystkim potrzeba pokazania jedności Chrystusa i Ducha Świętego w dziele zbawienia. Artykuł zwraca uwagę na niektóre aspekty tej jedności, a zwłaszcza na jej wyrażanie się w tytule „Chrystus” nadanym Jezusowi, w Jego konsekracji mesjańskiej w czasie chrztu w Jordanie. Szczególnym wyrazem tej jedności jest mesjańska świadomość Jezusa. Spojrzenie na podstawowe dane nowotestamentowe pokazuje, że pneumatologia powinna więc zawsze być poddana weryfikacji chrystologicznej. Doświadczenie Ducha Świętego, którego dzisiaj intensywnie się poszukuje, powinno zawsze posiadać podstawy chrystologiczne oraz w nich znajdować zwieńczenie.</p> Janusz Królikowski ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3586 Sat, 05 Jun 2021 11:20:14 +0200 Logika grzechu a sakrament spowiedzi https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3485 <p>Moralnoteologiczna refleksja nad grzechem opiera się na antropologii, która zakłada ludzką słabość. Chociaż to założenie spotkało się z krytyką, aż po negowanie grzechu, to uniwersalne spojrzenie na antropologię nie pozostawia wątpliwości o ludzkim błędzie czy winie. Konstruktywne spojrzenie na logikę grzechu prowadziło wielu wierzących do sakramentu spowiedzi, który na przestrzeni wieków przybierał różne formy. Pierwsze przesłanki związane z pozytywnym przeżywaniem grzechu znajdujemy już w Starym Testamencie, a w szczególności w zbawczym dziele Jezusa Chrystusa. W pierwotnym Kościele mierzono się z trudnością oceny prawdziwości nawrócenia przy ciągle powtarzających się grzechach. Jednocześnie wiernych motywowano do głębokiej przemiany ekskomuniką, pokutą i rekoncyliacją. Początkowo było to możliwe tylko raz w życiu, co prowadziło do sięgania po pokutę tuż przed śmiercią. Dopiero w VI wieku iroszkoccy mnisi wprowadzili zwyczaj powtarzalnej spowiedzi jako praktyki życia duchowego. Kolejne postanowienia soborów usankcjonowały w Kościele rolę powtarzalnej spowiedzi. Bezpośrednio po Soborze Watykańskim II dostrzeżono jednak, że w krajach Europy Zachodniej od lat 70. XX wieku spowiadano się coraz rzadziej, aż w końcu zupełnie zdystansowano się do tego sakramentu. Wydarzenia te oraz analiza historycznego rozwoju spowiedzi pozwalają wyciągnąć trzy wnioski. Po pierwsze, człowiek powinien skonfrontować się z faktem osobistego grzechu. Po drugie, w tej konfrontacji przychodzi z pomocą wspólnota Kościoła. Po trzecie, wierzący odkrywa tajemnicę swojego nawrócenia w spotkaniu z przebaczającym Bogiem w spowiedzi jako ciągle istniejącej aporii dialektycznego doświadczenia grzeszności i świętości.</p> Tadeusz Kuźmicki ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3485 Sat, 05 Jun 2021 11:28:21 +0200 Antoni Młotek – teolog moralista https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2243 <p>Po Soborze Watykańskim II w teologii moralnej zostały podjęte próby jej odnowy w zakresie podejścia metodologicznego i sposobu przekazu szerszemu gronu odbiorców. Uczestniczący w tym procesie teologowie musieli liczyć się z dotychczasowymi ujęciami uprawianej dyscypliny oraz z szybkimi przemianami, jakie zachodzą w obecnym świecie. Do takich ludzi, zasłużonych na polu odnowy teologii moralnej w Polsce, należał ks. prof. Antoni Młotek. Przez swoją miłość do Pisma Świętego i Kościoła aktywnie współtworzył środowisko uprawiania teologii moralnej. Wskazywał na podstawowe wyznaczniki życia moralnego chrześcijanina, wartość odnoszenia się do tradycji patrystycznej oraz na niektóre zagadnienia teologii moralnej szczegółowej.</p> Tadeusz Reroń ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2243 Sat, 05 Jun 2021 12:07:31 +0200 Czy papież może zmienić Tradycję? O Tradycji jako zasadzie postępu w świetle teologii św. Tomasza z Akwinu https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3482 <p>Artykuł analizuje tomistyczne rozumienie Tradycji w kontekście współczesnej dyskusji teologicznej na temat zasięgu zmian proponowanych przez obecne teksty papieskie, które dla jednej strony sporu są zmianą Tradycji, a dla innej jej wiernym rozwinięciem. Przywołując XIX-wieczne rozumienie znaczenia „rozwoju Tradycji”, wykuwane przez Newmana, Möhlera czy Blondela na kanwie sporu z modernizmem, i zestawiając je z tomistycznym ujęciem, podkreśla, że wierność domaga się od teologa rozwijania tego, co przekazane w Objawieniu. Współczesne debaty odsłaniają jednak stare problemy teologiczne, w tym ultramontanizm, który dochodzi do głosu, gdy prymat biskupa Rzymu sprowadza się do strzeżenia formuł, a nie przyjmowania i oświetlania światłem Objawienia współczesności z jej problemami. Niniejszy artykuł, odwołując się do komentarzy biblijnych św. Tomasza z Akwinu do Listów św. Pawła, przybliża wizję sprawowania prymatu przez biskupa Rzymu w ujęciu tomistycznym.</p> Piotr Roszak ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3482 Sat, 05 Jun 2021 12:16:22 +0200 Błogosławieństwo nowego króla i królowej w Pontificale Plocense I https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3483 <p>Ryt pobłogosławienia nowego króla w <em>Pontificale Plocense</em> <em>I </em>jest kompilacją tekstu z połowy X wieku. Być może ten właśnie rytuał stosowano podczas pierwszych koronacji w Polsce. W świetle obrzędu to Bóg jest tym, który udziela władzy,&nbsp;i to On powierza władcy królestwo. Sakralny charakter majestatu królewskiego wzmacniają porównania z postaciami biblijnych królów, proroków i kapłanów, a także odniesienie do samego Jezusa Chrystusa. W obrzędzie wyczuwa się głęboką troskę o zachowanie równowagi pomiędzy wysoką godnością władzy królewskiej a utrzymaniem jej w odpowiednich granicach. Za pośrednictwem Kościoła, przez „pokorną posługę biskupów”, władca otrzymuje koronę i sakrę królewską, która stawia go pośrodku pomiędzy duchowieństwem a ludem. Ponieważ jego władza jest tylko zewnętrzna, jest ona niższa od kapłańskiej (biskupiej). Posługa króla wobec Kościoła i sfery życia duchowego ogranicza się do obrony i ochrony wiary chrześcijańskiej (<em>auctor ac stabilitor christianitatis et christiane fidei</em>) oraz wsparcia administracyjnego i ekonomicznego kościołów oraz klasztorów. O ile biskupi są pasterzami i kierownikami dusz w sprawach wewnętrznych, to władca ma być obrońcą Kościoła oraz rządcą królestwa, danego mu mocą ich błogosławieństwa; o ile biskup jest pośrednikiem między ludem a Bogiem, to król – pośrednikiem między ludem i klerem. W obrzędzie błogosławieństwa królowej wyraźnie podkreśla się, że Bóg, Źródło i Początek wszelkiej dobroci, daleki jest „od potępienia i niechęci wobec kruchości płci niewieściej”.</p> Henryk Seweryniak ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3483 Sat, 05 Jun 2021 12:29:36 +0200 Argument kaloniczny w teologii fundamentalnej. Uwagi na marginesie dokumentu Papieskiej Rady ds. Kultury „Via pulchritudinis” – uprzywilejowana droga ewangelizacji i dialogu https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2209 <p>Jednym z argumentów za wiarygodnością chrześcijaństwa, który jest formułowany w ramach teologii fundamentalnej, jest argument kaloniczny. Wskazuje się w nim na uwiarygadniającą wiarę chrześcijańską moc piękna. Dla pogłębiania tej refleksji inspirująca jest treść dokumentu <em>„</em><em>Via pulchritudinis” – uprzywilejowana droga ewangelizacji i dialogu</em> wydanego przez Papieską Radę ds. Kultury w 2006 roku. Nie został on jak dotąd oficjalnie przetłumaczony na język polski, a stanowi kompendium nauczania Kościoła na temat ewangelizacyjnej siły piękna. Zasadniczym celem artykułu jest więc wydobycie inspiracji płynących z tego dokumentu, które przydatne mogą być dla refleksji prowadzonej w ramach teologii fundamentalnej. Po krótkim wprowadzaniu do zagadnienia teologii piękna i <em>via pulchritudinis</em> podjęta zostanie analiza wspomnianego dokumentu. Wskaże się najpierw na aktualną sytuację wiary oraz na kwestię natury argumentów za wiarygodnością chrześcijaństwa. W zasadniczej części tej analizy przedstawione zostanie zagadnienie rozumienia i konstruowania argumentu kalonicznego oraz kwestia waloru motywacyjnego <em>via pulchritudinis</em>.</p> Roman Słupek ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2209 Sat, 05 Jun 2021 12:37:16 +0200 Życie konsekrowane w służbie poszukiwania sensu według Benedykta XVI https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3143 <p>Artykuł przedstawia znaczenie życia konsekrowane w służbie poszukiwania sensu według Benedykta XVI. W swoim nauczaniu papież zwraca uwagę na zjawisko współczesnego kryzysu sensu i wartości, a zarazem przypomina o wpisanym głęboko w naturę ludzką pytaniu o sens istnienia. Życie konsekrowane jest (i było od samych początków) poszukiwaniem Boga: <em>quaerere Deum</em>. Osoba poświęcona Bogu na własność stawia w centrum swego życia Chrystusa, „odwieczny Sens”, i całkowicie powierza Mu siebie. Zgodnie z nauczaniem Benedykta XVI życie konsekrowane, będące drogą specjalnego naśladowania Chrystusa i poddania Jemu całej egzystencji, jest świadectwem odnalezienia sensu życia i stanowi pomoc dla poszukujących go.</p> Małgorzata Pagacz ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3143 Sat, 05 Jun 2021 12:42:25 +0200 Zespół stresu pourazowego i dobrowolna niezdolność do zawarcia małżeństwa w świetle orzecznictwa Roty Rzymskiej. Krytyczna analiza książki Wpływ zespołu stresu pourazowego na kanoniczną niezdolność do zawarcia małżeństwa https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3594 <p>Żyjemy w rzeczywistości, która przepełniona jest różnego rodzaju tragicznymi wydarzeniami, takimi chociażby jak liczne konflikty zbrojne, coraz liczniejsze ataki terrorystyczne, klęski żywiołowe itp. Wszystko to powoduje, że człowiek współczesny coraz częściej cierpi na tzw. <em>post-traumatic stress disorder</em>. Objawy tego schorzenia wpływają znacznie na zdolność człowieka do zawarcia małżeństwa. W związku z tym Autorzy książki<em> Wpływ zespołu stresu pourazowego na kanoniczną niezdolność do zawarcia małżeństwa</em> podejmują pogłębione studium nad przyczynami występowania PTSD oraz wpływem tego zespołu na niezdolność konsensualną do zawarcia małżeństwa, znajdującą swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie Roty Rzymskiej.</p> Rafał Jan Hołubowicz ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3594 Sat, 05 Jun 2021 12:47:34 +0200 Maryja "wzorem dla młodego Kościoła" według papieża Franciszka https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2734 <p>Artykuł jest próbą odpowiedzi na apel papieża Franciszka o zgłębianie maryjnego wymiaru życia i misji młodych w Kościele i świecie. Chodzi o ukazanie, że przykład młodej Maryi jest dla nich wiarygodny, bo towarzyszy im Ona na drodze realizacji powołania jako Ta, która sama wcześniej zdobyła doświadczenie podążania nią. Krocząc Jej śladami, młodzi mogą wnieść do Kościoła piękno młodości i pomóc mu odnawiać się, aby stawał sie ustawicznie młody. Na kolejnych stronicach uwydatniam – za Franciszkiem – cztery elementy wzorczości Maryi dla ludzi młodych: wiarę, nadzieję, braterską miłość i radość. Wyznaczają one zasadniczą strukturę refleksji. Bazą wyjściową jest dla nich adhortacja apostolska do młodych <em>Christus vivit</em>, papieskie orędzia na trzy ostatnie Światowe Dni Młodzieży i przemówienia papieskie wygłoszone na rozpoczęcie i zakończenie Synodu o młodzieży. Nie brakuje także odniesień do zwyczajnego nauczania papieża o Maryi, młodej dziewczynie, która pomaga młodym w odważnym odkrywaniu i przyjmowaniu życiowego powołania.&nbsp;&nbsp;</p> Adam Wojtczak ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/2734 Sat, 05 Jun 2021 12:53:11 +0200 O przezwyciężaniu nihilizmu. Co Luigi Pareyson odkrył w Braciach Karamazow Dostojewskiego https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3533 <p>„Powieści Dostojewskiego są czystą filozofią” – twierdził włoski egzystencjalista Luigi Pareyson (1918–1991), przedstawiając chrześcijanina Dostojewskiego jako zdolnego do przezwyciężenia nihilistycznego natarcia na postchrześcijańską kulturę, zarówno w jego najostrzejszej, jak i „słabszej” postmodernistycznej wersji. Nietzsche również znajduje w Dostojewskim – chronologicznie wcześniejszym – odpowiednią osobę do przezwyciężenia nihilizmu. Rosyjski powieściopisarz, zanim stał się chrześcijaninem, zstąpił znikąd do piekła, na zesłanie na Syberii, by przeżyć mękę, która nieuchronnie miała prowadzić donikąd, a doprowadziła do odnalezienia Jezusa Chrystusa. Ten paradoks sprawia, że w jego powieściach i ideach możemy odnaleźć schronienie na przełomie tysiącleci.</p> Pablo Blanco-Sarto ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3533 Sat, 05 Jun 2021 12:58:38 +0200 Myślenie według wartości w dobie pandemii COVID-19 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3504 <p>Pandemia niewątpliwie jest kryzysem dla ludzkości. Kryzys nie ma jednak jednoznacznie negatywnej konotacji. Można uznać kryzys za szansę przejścia do lepszego świata. Wszędzie, gdzie zło zaczyna dominować nad dobrem, fałsz nad prawdą, a obojętność lub nienawiść nad miłością, mamy do czynienia z kryzysem ludzkiej egzystencji. Dotyczy to także czasu pandemii koronawirusa. Myślenie według wartości osadzonych w prawie naturalnym może stać się nie tylko skutecznym antidotum na kryzys zdrowotny i ekonomiczny, ale także początkiem nowego etosu. Etosu być może uboższego w dobra materialne, ale bogatszego w człowieczeństwo. Pandemiczny kryzys domaga się przypomnienia i aktualizacji paradygmatu, że społeczeństwo na miarę człowieka potrzebuje prawdy jako fundamentu, wolności jako atmosfery, sprawiedliwości jako reguły i miłości społecznej, która widzi sprawy innych jak swoje. Doświadczenie pandemii i nieunikniona recesja ekonomiczna mogą stać się punktem wyjścia dla progresji etycznej w kierunku budowania pogłębionej wspólnoty ducha na wszystkich płaszczyznach uspołecznienia.</p> Kazimierz Papciak ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3504 Sat, 05 Jun 2021 13:05:20 +0200 Recenzja: Helena Słotwińska, Pedagogiczny wymiar życia sakramentalnego. Studium z pedagogiki religii, Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 2019, ss. 317 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3575 Jakub Akonom ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3575 Sat, 05 Jun 2021 09:43:51 +0200 Recenzja: Benny Morris, Dror Ze’evi, The Thirty-Year Genocide. Turkey’s Destruction of Its Christian Minorities 1894–1924, Harvard University Press, Cambridge–London 2019, pp. 656 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3526 Myriam Lucia Di Marco ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3526 Sat, 05 Jun 2021 09:48:16 +0200 Recenzja: Gilfredo Marengo, La nascita di un’enciclica. „Humanae vitae” alla luce degli Archivi Vaticani, Prefazione Pierangelo Sequeri, Libreria Editrice Vaticana, Città del Vaticano 2018, ss. 284 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3545 Andrzej Franciszek Dziuba ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3545 Sat, 05 Jun 2021 09:50:32 +0200 Recenzja: Ks. Tadeusz Reroń, Etyka w szpitalu. Diakonia – medycyna – duszpasterstwo, Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, Wrocław 2020, ss. 384 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3546 Andrzej Franciszek Dziuba ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3546 Sat, 05 Jun 2021 09:53:12 +0200 Recenzja: Stanisław Zięba, Informacyjny wymiar wszechświata, życia i człowieka, PWN, Warszawa 2020, ss. 456 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3530 Marek Majdan ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3530 Sat, 05 Jun 2021 09:57:01 +0200 Recenzja: Walter Homolka, Der Jude Jesus – Eine Heimholung, Freiburg–Basel–Wien 2020, ss. 256 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3581 <p>J.w.</p> Krzysztof Pilarczyk, Robert Dublański ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3581 Sat, 05 Jun 2021 09:32:59 +0200 Recenzja: Janusz Mariański, Moi wielcy Mistrzowie i Nauczyciele w socjologii religii i socjologii moralności, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2020, ss. 558 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3512 Cyprian Rogowski ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3512 Sat, 05 Jun 2021 09:24:14 +0200 Recenzja: Jacek Konik, Kraina soli, balsamu i zwojów. Osadnictwo w dolinie Morza Martwego od II w. p.n.e. do I w. n.e., Wydawnictwo Chronicon, Wrocław 2020, ss. 313 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3538 Mariusz Rosik ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3538 Sat, 05 Jun 2021 09:27:12 +0200 Recenzja: W.M. Wright IV, F. Martin, Encountering the Living God in Scripture. Theological and Philosophical Principles for Interpretation, Grand Rapids 2019, ss. 253 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3535 Sławomir Zatwardnicki ##submission.copyrightStatement## http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0 https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/3535 Sat, 05 Jun 2021 09:26:21 +0200