Droit de suite a wyczerpanie prawa


Abstrakt

Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie zawartej w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych instytucji droit de suite – będącej wyrazem szczytnej idei zachowania sprawiedliwego podziału zysków z ewentualnego wzrostu wartości dzieł artystycznych.

Droit de suite (prawo ciągłości) zostało implementowane i uregulowane w art. 19-195 pr. aut. Zgodnie z ustawą jest to niezbywalne uprawnienie przysługujące twórcy i jego spadkobiercom do dodatkowego, procentowo naliczanego wynagrodzenia, w przypadku dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy utworu plastycznego lub fotograficznego.

W artykule omówione zostały przepisy oraz zasady funkcjonowania prawa droit de suite, a także związane z tym kwestie, dotyczące: charakteru prawnego instytucji droit de suite, odpowiedzialności sprzedawców za nieprzestrzeganie przepisów, zasadności ich stosowania w związku z brakiem możliwości egzekwowania tych praw, korzyści oraz wad związanych z korzystaniem z pośrednictwa OZZ przy sprzedaży dzieł sztuki.


Słowa kluczowe

droit de suite; galerie sztuki; wyczerpanie prawa; bezpodstawne wzbogacenie

BIBLIOGRAFIA [Google Scholar]

J. Barta, R. Markiewicz, Prawo autorskie, Warszawa 2010 [Google Scholar]
J. Barta, R. Markiewicz, Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, Warszawa 2011 [Google Scholar]
P. Bogdalski, Środki ochrony autorskich praw majątkowych oraz ich dochodzenie w świetle prawa polskiego, Kraków 2003. [Google Scholar]
M. Cieluch, Skazani na biedę i głód? Prawo artystów do udziału w zysku z zawodowej odsprzedaży ich dzieł – droit de suite, „Quart” 2016, nr 4 (42). [Google Scholar]
J.L. Duchemin, Le droit de suite des artistes, Paryż 1948. [Google Scholar]
D. Flisak, Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, Warszawa 2014. [Google Scholar]
M. Goetel, Prawo cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 2009. [Google Scholar]
T. Grzeszak, Droit de suite w prawie autorskim, Warszawa 1991. [Google Scholar]
T. Grzeszak, Roszczenie autora o podwyższenie wynagrodzenia w projekcie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych a klauzula rebus sic stantibus, „Studia Iuridica” 1994, nr XXI. [Google Scholar]
A. Kopff, Droit de suite a bezpodstawne wzbogacenie, „Nowe Prawo” 1970, nr 2. [Google Scholar]
J. Lesman, Droit de suite w prawie polskim, Warszawa 1933. [Google Scholar]
A. Nowak-Gruca, Cywilnoprawna ochrona autorskich praw majątkowych w świetle ekonomicznej analizy prawa, Warszawa 2013. [Google Scholar]
J. Sieńczyło-Chlabicz, Prawo własności intelektualnej, Warszawa 2009. [Google Scholar]
J. Sobczak, K. Chałubińska-Jentkiewicz, K. Kakareko, Prawo wobec kultury i sztuki, Warszawa 2017. [Google Scholar]
P. Stec, Droit de suite w przededniu harmonizacji europejskiej, „Przegląd Prawa Handlowego” 2001, nr 2. [Google Scholar]
T. Targosz, K. Włodarska-Dziurzyńska, Umowy przenoszące autorskie prawa majątkowe, Warszawa 2010. [Google Scholar]
Wokół problematyki prawnej zabytków i dzieł sztuki, red. W. Szafrański, t. 1, Poznań 2007. [Google Scholar]

Akty prawne [Google Scholar]

Konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i artystycznych z dnia 9 września 1886 r. [Google Scholar]
Dyrektywa Rady 93/98/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie harmonizacji czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych (Dz.Urz. WE L 290 z 24.11.1993, s. 9). [Google Scholar]
Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.Urz. WE L 167 z 22.06.2001, s. 10). [Google Scholar]
Dyrektywa 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki (Dz.Urz. WE L 272 z 13.10.2001, s. 32). [Google Scholar]
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 459)
Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 880 ze zm.). [Google Scholar]

Strony internetowe:
 [Google Scholar]
http://www.prawoautorskie.gov.pl/media/Konsultacje_spoleczne_droit_de_suite/Raport_z_konsultacji_droit_de_suite_-_dokument_koncowy2.pdf (dostęp: 30.01.2018 r.)
https://pl.wikisource.org/wiki/Akt_paryski_konwencji_berne%C5%84skiej_o_ochronie_dzie%C5%82_literackich_i_artystycznych (dostęp: 30.01.2018 r.)
Pobierz

Opublikowane
2018-08-13


Dział
Prawo

Udostępnij

Jakimczuk, E. (2018). Droit de suite a wyczerpanie prawa. Zeszyty Naukowe KUL, 61(2), 307-319. https://doi.org/10.31743/zn.2018.61.2.307-319

Ewa Jakimczuk  ewka@aboutdesign.pl




Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.

Przesyłając artykuł do publikacji, autor oświadcza, że posiada pełnię autorskich praw majątkowych oraz osobistych do utworu, a jego opublikowanie nie naruszy praw osób trzecich.

Przesłanie przez autora artykułu do publikacji w czasopiśmie „Zeszyty Naukowe KUL”  traktowane będzie jako udzielenie licencji do eksploatacji praw autorskich do przesłanego utworu na zasadach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)


Inne teksty tego samego autora