Praktyczne aspekty zastosowania art. 31 ustawy o komornikach sądowych i jego wykładnia w postępowaniu egzekucyjnym

Abstrakt

Artykuł poświęcono problematyce przekazywania środków pieniężnych wyegzekwowanych z rachunku bankowego dłużnika w kontekście art. 31 ustawy o komornikach sądowych1, którego interpretacja w praktyce komorników sądowych powoduje rozbieżności. Celem artykułu było wykazanie, jak prawidłowo w praktyce komorników sądowych powinien być stosowany art. 31 u.k.s. oraz jaka jest jego właściwa wykładnia. W poszukiwaniu rozwiązań oraz jednolitej praktyki dokonano przeglądu, analizy i oceny istniejących aktów prawnych, orzecznictwa oraz judykatury. Podjęto także próbę rekonstrukcji odpowiednika art. 31 u.k.s. w poprzednio obowiązującej ustawie, czyli art. 22 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji2 w zakresie ustalenia momentu, od którego należy prawidłowo naliczać termin na przekazywanie środków. Analizie poddano również praktyczny problem dotyczący kwestii obowiązku oczekiwania przez komornika z przekazywaniem środków z każdego zajętego rachunku bankowego. Dotyczy to szczególnie środków ulokowanych w różnych bankach (mających różne nazwy). Problemem jest zatem uwzględnienie (nieuwzględnienie) sposobu egzekucyjnego, jakim jest egzekucja z rachunku bankowego. Ponadto podniesiono kwestię pozostawienia komornikowi swobody w przekazywaniu środków pieniężnych z pierwszej wpłaty w terminie między 7. a 14. dniem, co jest nieuzasadnione. Postępowanie egzekucyjne charakteryzuje się dynamiką, a sytuacja w tak zakreślonych ramach czasowych może sięrozwijać, co nie powinno pozostawać w gestii komornika. W zarysowanym obszarze badawczym zastosowano zasadę pluralizmu metod badawczych. Celem była prawidłowa wykładnia badanego przepisu. Zastosowano metodę formalno-dogmatyczną, aksjologiczną oraz historyczną. Wskazana problematyka nie była do tej pory przedmiotem szczegółowych analiz judykatury oraz doktryny. Efektem badań jest wskazanie właściwej wykładni w analizowanym przepisie, co jest związane z istnieniem nierównowagi między pozycją prawną wierzyciela i dłużnika.