Prawo do korzystania z pomocy tłumacza stanowi jedną z wielu gwarancji procesowych oskarżonego. Zważyć należy, że o ile sama regulacja stanowi przejaw realizacji prawa do obrony oraz element rzetelnego procesu, o tyle brak jest jakichkolwiek kryteriów w polskiej ustawie karnoprocesowej, przy pomocy których możliwe byłoby zweryfikowanie kwalifikacji osoby powołanej do pełnienia tej funkcji. To zaś przekłada się na brak mechanizmów pozwalających organom i stronom na weryfikację nieprawidłowego przełożenia określonych treści na język polski. Cel podejmowanych rozważań stanowić będą więc w szczególności konsekwencje naruszenia prawa do korzystania z pomocy tłumacza (a w konsekwencji prawa do obrony) w sytuacji, gdy wezwany w postępowaniu tłumacz nie włada w stopniu dostatecznym językiem prawniczym, co przełożyć może się na wadliwość tłumaczenia (zarówno ustnego, jak i pisemnego), a w następstwie błędne ustalenie przez sąd stanu faktycznego.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.