Artykuł poświęcony jest analizie zakresu obowiązku alimentacyjnego osób odbywających karę pozbawienia wolności w perspektywie dogmatycznoprawnej oraz funkcjonalnej. Przedmiotem rozważań jest wpływ osadzenia w zakładzie karnym na możność wykonywania obowiązku alimentacyjnego oraz na skuteczność dochodzenia i egzekwowania świadczeń alimentacyjnych na rzecz uprawnionych. W opracowaniu zrekonstruowano normatywny model obowiązku alimentacyjnego, wynikający w szczególności z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz Kodeksu postępowania cywilnego, uwzględniając aktualne kierunki orzecznictwa sądowego. Analiza została uzupełniona danymi statystycznymi dotyczącymi skazanych zobowiązanych do alimentacji, ich odpłatnego zatrudnienia oraz potrąceń z wynagrodzenia za pracę, pozyskanymi z zasobów Służby Więziennej. Szczególną uwagę poświęcono relacji między ograniczeniem możliwości zarobkowych osoby pozbawionej wolności a konstytucyjnie chronionym dobrem dziecka, a także znaczeniu instytucji Funduszu Alimentacyjnego jako instrumentu kompensacyjnego w razie nieskuteczności egzekucji. W zakończeniu sformułowano wnioski de lege lata oraz wybrane postulaty de lege ferenda, zmierzające do zwiększenia efektywności wykonywania obowiązku alimentacyjnego w warunkach izolacji penitencjarnej.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.