W omawianym orzeczeniu WSA w Warszawie dokonał wykładni art. 27 i art. 33 ustawy AML. W glosowanym wyroku zawarto szereg wniosków dotyczących treści ww. przepisów, które autor poddaje szczegółowej analizie w celu dokonania oceny ich prawidłowości oraz weryfikacji następującej tezy: obecnie obowiązujące przepisy ustawy AML są kompletne i wystarczające dla ich skutecznego stosowania i egzekwowania. Autor formułuje wnioski nadrzędne, które są następujące: 1) w omawianej sprawie nie wszystkie wnioski zostały poprawnie sformułowane, 2) poszczególne przepisy ustawy AML nie powinny być interpretowane w oderwaniu od pozostałych, gdyż taka praktyka prowadzi do nieprawidłowych ustaleń, 3) powyższa teza została zweryfikowana negatywnie, bo niektóre przepisy ustawy AML wymagają uzupełnienia, gdyż wywołują wątpliwości zarówno instytucji obowiązanych, jak i GIIF/MF.