Celem pracy jest wskazanie, jak pojęcie „nawyku” było oraz jest współ-cześnie obecne w prawie karnym. Początkowo pojęcie nawyku było wykorzy-stywane w ramach instytucji „przestępcy z nawyknienia”, której podstaw nale-ży doszukiwać się w ustawodawstwie angielskim XIX wieku. W polskim prawie karnym instytucja ta znalazła się w kodeksie z 1932 r., lecz z niej zrezygnowano po II wojnie światowej. Samo pojęcie nawyku było jednak wykorzystywane zarówno w orzecznictwie, literaturze, jak i ustawodawstwie. Współcześnie można rozważyć pojęcie nawyku oraz jego znaczenie psychologiczne oraz se-mantyczne w ramach analizy struktury przestępstwa przy ocenie czynu, bez-prawności, karalności, karygodności oraz winy. Przeprowadzona analiza struk-turalna wskazuje na potrzebę szerszego uwzględniania pojęć z zakresu psycho-logii w prawie karnym, które umożliwiają dokładniejszą ocenę zachowań ocenianych na podstawie prawa karnego.