Artykuł napisany w ujęciu prawniczym zawiera syntetyczny oraz chronologiczny przegląd regulacji prawnych wykorzystywanych w celu zabezpieczenia rolniczej starości. Przegląd ten rozpoczyna autor krótką wzmianką o sposobach zabezpieczenia starości rolników u schyłku okresu pańszczyźnianego. W okresie pouwłaszczeniowym, chłopi jako już pełnoprawni właściciele ziemi, zabezpieczali prawnie swoją starość korzystając z dwóch umów cywilnoprawnych, głównie z umowy dożywocia oraz darowizny. Poczynając od lat 60-tych XX w. autor przechodzi kolejno do syntetycznej analizy pięciu ustaw, z których trzy pierwsze dotyczą rent za przekazaną państwu ziemię. Dwie następnie to ustawy emerytalno-rentowe. W ramach przeprowadzanej analizy ustaw, autor wskazuje przede wszystkim na ich ratio legis oraz cele. Więcej uwagi skupia autor na produkcyjnych celach ustaw, gdyż te dopiero na drugim miejscu, w większym bądź mniejszym zakresie, uwzględniały ich cele socjalne. Zakończenie pracy wieńczą wnioski i postulaty jakie udało się wywieść z przeprowadzonej analizy.