W niniejszym artykule podjęto analizę zjawiska rewolucji seksualnej w perspektywie historyczno-ideowej, odwołując się do przykładów zaczerpniętych z epoki reformacji, oświecenia, rozwoju psychoanalizy oraz nurtów szkoły frankfurckiej. Przedmiotem refleksji stały się wybrane postacie uznawane za reprezentatywne dla omawianych okresów i kierunków intelektualnych: Marcin Luter, Markiz de Sade, Zygmunt Freud oraz Herbert Marcuse. Zasadniczym celem artykułu jest rekonstrukcja i interpretacja idei odnoszących się do cielesności i seksualności, które kształtowały się w ramach wymienionych tradycji myślowych. W szczególności podjęto próbę ukazania, iż przemiany w postrzeganiu instytucji małżeństwa, rosnąca akceptacja pozamałżeńskich form relacji oraz zjawisko nasilonej liberalizacji obyczajowej nie były jedynie spontanicznymi procesami.
Puoi anche Iniziare una ricerca avanzata di similarità per questo articolo.