Przejdź do głównego menu Przejdź do sekcji głównej Przejdź do stopki

Tom 13 Nr 1 (2020)

Artykuły

Instytucja konsylium onkologicznego w polskim systemie ochrony zdrowia

DOI: https://doi.org/10.32084/tekapr.2020.13.1-20  [Google Scholar]
Opublikowane: 30.06.2020

Abstrakt

Nowotwory są drugą co do częstości przyczyną zgonów w Polsce, a przeżywalność uzależniona jest głównie od ich wczesnego wykrycia i rozpoczęcia leczenia. Statystyki dotyczące efektów leczenia w Polsce w porównaniu do innych państw europejskich są złe. W celu poprawy leczenia chorób nowotworowych, w 2015 r. wprowadzono regulacje określane jako tzw. pakiet onkologiczny, w ramach którego zostało umocowane prawnie konsylium jako wielodyscyplinarny zespół terapeutyczny. Zadaniem wyodrębnionego zespołu lekarzy specjalistów jest określenie indywidualnego planu leczenia onkologicznego.

Bibliografia

  1. Alterio, Daniela, Lorenzo Preda, et al. 2020. “Impact of a dedicated radiologist as a member of the head and neck tumour board: a single-institution experience.” Acta Otorhinolaryngologica Italica 40 (1):26–32. Doi: 10.14639/0392-100x-n0326 [Google Scholar]
  2. Carson, Robert. 2010. Etyka w chirurgii. Wrocław: Elsevier Urban & Partner. [Google Scholar]
  3. Chang, John H., Eugenio Vines, et al. 2001. “The impact of a multidisciplinary breast cancer center on recommendations for patient management: the University of Pennsylvania experience.” Cancer 91 (7):1231–237. Doi: 10.1002/1097-0142(20010401)91:7<1231::aid-cncr 1123>3.0.co;2-k [Google Scholar]
  4. Chaturvedi, Santhos K. 2012. “Psychiatric oncology: Cancer in mind.” Indian Journal of Psychiatry 54 (2):111–18. [Google Scholar]
  5. Ferlay, Jacques, Isabelle Soerjomataram, et al. 2015. “Cancer incidence and mortality worldwide: sources, methods and major patterns in GLOBOCAN 2012.” International Journal of Cancer 136 (5):E359–86. Doi:10.1002/ijc.29210 [Google Scholar]
  6. Fleissig, Anne, Valerie Jenkins, et al. 2006. “Multidisciplinary teams in cancer care: are they effective in the UK?” The Lancet Oncology 7 (11):935–43. Doi: 10.1016/S1470-2045(06)70940-8 [Google Scholar]
  7. Heeg, Erik, Yasmin A. Civil, et al. 2019. “Impact of Second Opinions in Breast Cancer Diagnostics and Treatment: A Retrospective Analysis.” Annals of Surgical Oncology 26 (13):4355–363. Doi: 10.1245/s10434-019-07907-6 [Google Scholar]
  8. Innes, Simon, and Susanna Payne. 2009. “Advanced cancer patients’ prognostic information preferences: a review.” Palliative Medicine 23 (1):29–39. Doi: 10.1177/0269216308098799 [Google Scholar]
  9. Jeziorski, Arkadiusz, i Adam Bilsk. 2009. „Zasady obserwacji chorych (follow up) po leczeniu z powodu nowotworu.” W Chirurgia onkologiczna, red. Arkadiusz, Jeziorski, Andrzej Szawłowski, i in., 485–502. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL. [Google Scholar]
  10. Kane, Bridget, Saturnino Luz, et al. 2007. “Multidisciplinary team meetings and their impact on workflow in radiology and pathology departments.” BMC Medicine 5:15. Doi: 10.1186/1741-7015-5-15 [Google Scholar]
  11. Lamb, Benjamin W., Katrina F. Brown, et al. 2011. “Quality of care management decisions by multidisciplinary cancer teams: a systematic review.” Annals of Surgical Oncology 18 (8):2116–125. Doi: 10.1245/s10434-011-1675-6 [Google Scholar]
  12. Macaskill, E. Jane, Steven Thrush, et al. 2006. “Surgeons’ views on multi-disciplinary breast meetings.” European Journal of Cancer 42 (7):905–908. Doi: 10.1016/j.ejca.2005.12.014 [Google Scholar]
  13. Penson, Richard T., Helena Kyriakou, et al. 2006. “Teams: communication in multidisciplinary care.” Oncologist 11 (5):520–26. Doi: 10.1634/theoncologist.11-5-520 [Google Scholar]
  14. Pillay, Brindha, Addie C. Wootten, et al. 2016. “The impact of multidisciplinary team meetings on patient assessment, management and outcomes in oncology settings: A systematic review of the literature.” Cancer Treatment Reviews 42:56–72. Doi: 10.1016/j.ctrv.2015.11.007 [Google Scholar]
  15. Ruhstaller, Thomas, Helen Roe, et al. 2006. “The multidisciplinary meeting: An indispensable aid to communication between different specialities.” European Journal of Cancer 42(15): 2459–462. Doi: 10.1016/j.ejca.2006.03.034 [Google Scholar]
  16. Rummans, Teresa A., Matthew M. Clark, et al. 2006. “Impacting quality of life for patients with advanced cancer with a structured multidisciplinary intervention: a randomized controlled trial.” Journal of Clinical Oncology 24 (4):635–42. Doi: 10.1200/JCO.2006.06.209 [Google Scholar]
  17. Serper, Marina, Tamar H. Taddei, et al. 2017. “Association of Provider Specialty and Multidisciplinary Care With Hepatocellular Carcinoma Treatment and Mortality.” Gastroenterology 152 (8):1954–964. Doi: 10.1053/j.gastro.2017.02.040 [Google Scholar]
  18. Sitarz, Robert, Kinga Kocemba, et al. 2012. “Effective cancer treatment by multidisciplinary teams.” Polski Przegląd Chirurgiczny 84 (7):371–76. Doi: 10.2478/v10035-012-0063-7 [Google Scholar]
  19. Stephens, Michael R., Wyn G. Lewis, et al. 2006. “Multidisciplinary team management is associated with improved outcomes after surgery for esophageal cancer.” Dis Esophagus 19 (3):164–71. Doi: 10.1111/j.1442-2050.2006.00559.x [Google Scholar]
  20. Wojciechowska, Urszula, i Joanna Didkowska. 2013. „Poprawa przeżyć chorych na nowotwory złośliwe w Polsce. Analiza przeżyć pacjentów zdiagnozowanych w latach 2003–2005.” NOWOTWORY Journal of Oncology 63 (4):279–85. [Google Scholar]

Downloads

Download data is not yet available.