Artykuł podejmuje analizę normatywno-dogmatyczną systemu ochrony małoletnich przed wykorzystaniem seksualnym w prawie partykularnym Kościoła katolickiego w Szwecji na przykładzie Planu działania diecezji sztokholmskiej. Celem opracowania jest ocena zgodności przyjętych rozwiązań z prawa kanonicznego oraz regulacjami prawa szwedzkiego. Rozważania koncentrują się na strukturze systemu ochrony, obejmującej mechanizmy prewencyjne, procedury interwencyjne oraz środki postinterwencyjne. Analiza wskazuje, że Plan działania stanowi próbę integracji norm kościelnych i państwowych w oparciu o zasadę dobra dziecka oraz współpracę instytucjonalną. Jednocześnie ujawnia napięcia wynikające z odmienności pojęciowych i systemowych obu porządków prawnych, które mogą wpływać na zakres i stosowanie przyjętych rozwiązań.