Artykuł podejmuje problematykę należytej formacji i edukacji młodzieży w perspektywie przygotowania do zawarcia małżeństwa i założenia rodziny. Autor, odwołując się do myśli Arystotelesa, św. Augustyna oraz nauczania Jana Pawła II, wskazuje na naturalną potrzebę poznania prawdy i oparcia procesu wychowawczego na systemie pozytywnych wartości, ze szczególnym uwzględnieniem Dekalogu. W tekście dokonano rozróżnienia pojęć formatio i educatio, podkreślając ich komplementarność w procesie rozwoju osoby. Analizie poddano rolę rodziców jako pierwszoplanowych wychowawców oraz zadania instytucji pomocniczych, w tym Kościoła i Państwa, w świetle przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Artykuł akcentuje konieczność ochrony tożsamości małżeństwa przed współczesnymi błędnymi tendencjami społecznymi oraz potrzebę stałego doskonalenia metod formacyjnych, które stanowią fundament zdrowego społeczeństwa i narodu.