W prezentowanym artykule autor poszukuje odpowiedzi na możliwe związki między znajdującym się w Ap 18,4 wezwaniem do opuszczenia Babilonu a tradycją o ucieczce chrześcijan do Pelli w związku z tzw. wojną żydowską (66–70 AD). Analiza status quaestionis pokazała, że badacze pomijają istnienie takiego związku. Powodem tego jest interpretacja Babilonu/Wielkiej Nierządnicy jako metafory imperialnego Rzymu. W opinii autora artykułu wiązanie Babilonu z Rzymem rodzi szereg problemów, zwłaszcza że w Ap 17–18 pojawia się inna metafora – Bestii – która wskazuje na Rzym. Odwołując się do współczesnych badań, autor przyjmuje, że Wielka Nierządnica to Jerozolima uosabiająca cały Izrael w I wieku po Chrystusie. Analiza tekstów starożytnych ze środowiska chrześcijańskiego pozwala na dostrzeżenie pewnych elementów wspólnych, które pozwalają przyjąć, że w początkach chrześcijaństwa istniała tradycja o ucieczce chrześcijan do Pelli. Tradycja ta zawiera trzy elementy: 1) wzmiankę o fakcie ucieczki chrześcijan z Jerozolimy; 2) wzmiankę o udaniu się w jakieś bezpieczne miejscu w kraju (co może wskazywać na Pellę); 3) wzmiankę o zniszczeniu Jerozolimy, które nastąpiło niedługo po ucieczce. Powyższe elementy dostrzegalne są także w Ap 18.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.