Migracje zawsze były obecne w historii społeczeństw europejskich, ale w okresie po II wojnie światowej nabrały nowego charakteru, wpływając na kulturę i skład etniczny krajów Europy Zachodniej. W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku źródłem pierwszej dużej fali migracyjnej były kolonie (szczególnie dla Wielkiej Brytanii i Francji). Do tej pierwszej fali dołączyli na początku lat sześćdziesiątych migranci zarobkowi, chętnie witani w okresie boomu gospodarczego i sytuacji braku rąk do pracy. Trzecia duża fala migracji wiąże się z tzw. Kryzysem migracyjnym w 2015 roku. Konflikty zbrojne i katastrofa humanitarna na Bliskim Wschodzie (Syria) oraz w Afryce Północnej (Libia) spowodowały masowy napływ uchodźców i migrantów ekonomicznych do krajów UE. Jedynie w latach 2015–2016 w krajach UE złożono 2,6 mln wniosków o azyl. Migracje i imigranci pozostaną w najbliższych latach trwałym zjawiskiem w Europie, a skutki i wyzwania dla systemów politycznych, ekonomicznych, zabezpieczenia społecznego i kultury będą miały charakter długotrwały.