Bieżące wydanie „Studiów Socjologiczno-Politycznych” otwiera blok trzech artykułów poświęconych polskiemu systemowi wyborczemu: Jacka Raciborskiego O niektórych patologiach polskiego systemu wyborczego do Sejmu i projekt jego naprawy, Jacka Hamana Pojedynczy głos przechodni (STV): egzotyczna ciekawostka czy propozycja dla Polski? oraz Jarosława Flisa i Marka Kaminskiego Senat RP – większościowe reguły i jednomandatowe wyjątki.
Bezpośrednią inspiracją do powstania dwóch pierwszych tekstów było wspólne zebranie Katedry Socjologii Polityki oraz Katedry Modeli Formalnych i Metod Ilościowych w Socjologii Wydziału Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, przeprowadzone 24 stycznia 2022 roku pod hasłem „W poszukiwaniu najlepszego systemu wyborczego dla Polski”. Zawierają one konkretne propozycje nowych rozwiązań dla polskiego systemu wyborczego – rozwiązań, które mogłyby stanowić remedium dla znanych słabości systemu, który w Polsce funkcjonuje, ze stosunkowo niewielkimi zmianami, od blisko 30 lat. O napisanie trzeciego tekstu, poświęconego „klasycznemu” systemowi większościowemu FPTP, poprosiliśmy dwóch znakomitych specjalistów tak od teorii, jak i praktyki funkcjonowania systemów wyborczych – profesorów Jarosława Flisa z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Marka Kaminskiego z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine. W przeciwieństwie do STV i spersonalizowanego systemu „typu niemieckiego”, system większości względnej w jednomandatowych okręgach wyborczych jest od lat obecny w polskiej praktyce wyborczej – na poziomie parlamentarnym w wyborach do Senatu od 2011 roku, tak więc Autorzy uznali za właściwsze poświęcić artykuł temu, jak w praktyce system ten w Polsce zadziałał.