Ir al menú de navegación principal Ir al contenido principal Ir al pie de página del sitio

Vol. 86 (1996): Nasza Przeszłość

Artykuły

Formacja alumnów diecezjalnych przez księży misjonarzy w latach 1675-1864

  • Jan Dukała
DOI: https://doi.org/10.52204/np.1996.86.11-70  [Google Scholar]
Publicado: 1996-12-30

Resumen

W latach 1675-1864 Zgromadzenie Misji kierowało 27 seminariami diecezjalnymi w Polsce. Na przestrzeni blisko 200 lat ich liczba ulegała wahaniom (24-22), a ich udział w ogólnej liczbie seminariów diecezjalnych spadł z 75% w XVIII w. do 65% w XIX w. Ponieważ problematyka programu nauczania (ratio studiorum) i formacji intelektualnej absolwentów była już poruszana w innym artykule, w niniejszym opracowaniu podjęto próbę zbadania dwóch zagadnień: procesu formacji duchowej absolwentów oraz sposobu, w jaki byli oni przygotowywani do swojej roli duszpasterskiej. Autor bada życie religijne absolwentów, ich modlitewniki, tematykę konferencji religijnych, których słuchali w ramach programu nauczania, zwyczaje dotyczące spowiedzi i komunii świętej oraz uczestnictwo w specjalnych rekolekcjach (ich częstotliwość i tematyka). Absolwenci przygotowywali się do prowadzenia katechezy dla dzieci i dorosłych, wygłaszania kazań oraz nauczania parafian o ich udziale w życiu Kościoła (uczestniczenie we mszach, specjalnych nabożeństwach z obrzędami religijnymi, zapoznawanie z polskimi hymnami i pieśniami śpiewanymi w kościele). W artykule rozważono także teoretyczne aspekty formacji duszpasterskiej absolwentów, a także ich pierwsze praktyczne doświadczenia w nauczaniu i głoszeniu kazań. Badanie źródeł z archiwów seminaryjnych pozwala prześledzić mieszane reakcje wspólnoty Wincentyńskiej na nowe idee filozoficzne i teologiczne z Europy Zachodniej. Podczas gdy niektóre z nich były krytykowane i odrzucane, inne, takie jak jansenizm, pozostawiły ślad w formacji duszpasterskiej. Studium źródeł daje interesujący wgląd w kształtowanie się polskiej mentalności religijnej w XVIII i XIX wieku. W artykule poruszono także problemy związane z przekazywaniem absolwentom nauk duchowości wincentyńskiej, z naciskiem na opiekę nad biednymi, chorymi i społecznie potrzebującymi.

Citas

  1. Abelly L. Nowy Rok Jezusowy. Rozmyślania o głównych prawdach zawartych w Ewangelii św., przełożone na wszystkie dni w roku według liturgii Kościoła, Warszawa 1895. [Google Scholar]
  2. Brudzisz M., Dzieje seminarium duchownego w Janowie Podlaskim pod zarządem księży komunistów 1684-1782, Lublin 1966. [Google Scholar]
  3. Darricau R., Formation des professeurs de séminaire au début du XVIIIe siècle, Piacenza 1966. [Google Scholar]
  4. Dégert A., Histoire de séminaires français jusqu ’à la révolution, t. 1-2, Paris 1912. DOI: https://doi.org/10.3406/rhef.1911.1992 [Google Scholar]
  5. Kracik J., Duszpasterstwo parafialne w dekanacie Nowa Góra w pierwszej połowie XVIII w., Lublin 1972. [Google Scholar]
  6. Łukaszewicz J., Historia szkól w Koronie i w Wielkim Księstwie Litewskim od najdawniejszych czasów aż do roku 1794, Poznań 1851. [Google Scholar]
  7. Orcajo A., Święty Wincenty a Paulo. Studium duchowości, Kraków 1987. [Google Scholar]
  8. Płoszczyński F., Katechetyka opracowana sposobem praktycznym przez pytania i odpowiedzi, Warszawa 1877. [Google Scholar]
  9. Schletz A., Działalność Zgromadzenia Misji w Tykocinie na polu oświaty 1769-1864, NP 11:1960. DOI: https://doi.org/10.52204/np.1960.11.361-440 [Google Scholar]

Descargas

Los datos de descargas todavía no están disponibles.