W artykule została przedstawiona problematyka jurysdykcji międzydzielnicowej sądu konsystorskiego wyznania ewangelicko-augsburskiego po odzyskaniu niepodległości. Sąd ten miał swoją siedzibę w Warszawie i orzekał według prawa centralnej Polski. Do końca 1945 roku w Polsce obowiązywały ustawy z XIX wieku, uchwalone przez zaborców (Austria, Rosja i Prusy), którzy dokonali rozbioru ziem polskich w drugiej połowie XVIII wieku. Po odzyskaniu niepodległości Polska nie miała jednolitego systemu prawnego. Różnice dotyczyły zwłaszcza rozwodów konwertytów – katolików po przejściu na protestantyzm. Jedynie prawo obowiązujące na terenie byłego zaboru rosyjskiego przewidywało jurysdykcję sądów kościelnych w sprawach małżeńskich. Orzeczenia sądów kościelnych wobec osób zamieszkałych w innych częściach Polski były przyczyną sporów prawnych. Wątpliwości co do jurysdykcji luterańskiego sądu kościelnego zostały usunięte dzięki uregulowaniu stosunków państwa polskiego z Kościołem luterańskim w 1936 roku.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.