Przejdź do głównego menu Przejdź do sekcji głównej Przejdź do stopki
EPPiSM Baner

Nr 3/2026/79 (2026)

Artykuły

Radca prawny (adwokat) niewykonujący zawodu jako pełnomocnik w postępowaniu cywilnym – od drugorzędnego problemu dogmatyki do ogólnych problemów prawoznawstwa. Cz. 1. Wykładnia przepisów obowiązującego prawa1

Opublikowane: 30-09-2026

Abstrakt

The aim of this study is to determine the meaning and, consequently, the scope of the term ‘attorney-at-law’ (‘advocate’) in a specific context. The question concerns the possibility of attorneys-at-law (advocates) who are not practising as attorneys-at-law (advocates) obtaining the status of legal representative – in particular those attorneys-at-law (advocates) who are not practising due to parental
responsibilities (especially maternity leave), retired attorneys-at-law (advocates) and attorneys-at-law (advocates) holding an academic degree (PhD or, in particular, a post doctoral degree [in Polish: doktor habilitowany]) or the academic title of professor. Due
to its length, this study has been divided into two parts. The first part provides an interpretation of the provisions of current law, particularly Article 87 § 1 of the Code of Civil Procedure. The second part, on the other hand, will analyze the case law pertaining to
the issue in question and draw conclusions regarding legal theory and philosophy. The above considerations lead to an unambiguous legal conclusion. Namely, a ‘attorney-at-law’ (‘advocate’) within the meaning of Article 87 § 1 of the Code of Civil Procedure (Article 871 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure and other provisions concern ing legal representation) is any attorney-at-law (advocate), i.e. a person entered on the register of attorneys-at-law (advocates) who has taken the relevant oath. In particular, an attorney-at-law (advocate) is an attorney-at-law (advocate) who is not practising as an attorney-at-law (advocate), especially a person on maternity leave, a pensioner or a person holding an academic degree or title. The opposing view appears to stem from a conflation of the issues of professional status (professional title), the right to practise the profession, the deprivation or suspension of that right as a result of circumstances provided for in corporate statutes or the performance of a specific contractual act by the competent professional self-regulatory body, the actual practice of the profession (exercising the right to practise) and the forms in which the profession is practised; all of this has been further conflated with the rules on jurisdiction set out in the Code of Civil Procedure. In passing, several comments have been made on the derivative concept of interpretation and hypotheses regarding the actual reasons for the acceptance of the opposing view in case law. 

Bibliografia

  1. Aurea praxis. Aurea theoria. Księga pamiątkowa ku czci profesora Tomasza Erecińskiego, tom 1, J. Gudowski, K. Weitz (red.), Warszawa 2011. [Google Scholar]
  2. Bogucki O., Model wykładni funkcjonalnej w derywacyjnej koncepcji wykładni prawa, Szczecin 2016. [Google Scholar]
  3. Choduń A., Aspekty językowe derywacyjnej koncepcji wykładni prawa, Szczecin 2018. [Google Scholar]
  4. Cichorska M., Pełnomocnictwo w prawie procesowym cywilnym, Warszawa 2024. [Google Scholar]
  5. Czechowski M., Niewykonywanie zawodu przez adwokata, zawieszenie wykonywania zawodu radcy prawnego, rzecznika patentowego i doradcy podatkowego a możliwość występowania we własnej sprawie sądowej w przypadkach objętych przymusem adwokacko-radcowskim, „Przegląd Sądowy” 2024, 6. [Google Scholar]
  6. Dębska H., Prawo-mocność. Teoria społeczna Pierre’a Bourdieu a przestrzenie prawa, Warszawa 2024. [Google Scholar]
  7. Eufonia i logos. Księga pamiątkowa ofiarowana Profesor Marii Steffen-Batogowej oraz Profesorowi Tadeuszowi Batogowi, J. Pogonowski (red.), Poznań 1995. [Google Scholar]
  8. Gajda K., Kilka uwag o przymusie adwokacko-radcowskim, „Ius Novum” 2021, 3. [Google Scholar]
  9. Hermann M., Ustalenie rodzaju normy prawnej w rekonstrukcyjnej fazie wykładni prawa, „Państwo i Prawo” 2025, 9. [Google Scholar]
  10. Kaczyński M., Pełnomocnik z urzędu w sądowym postępowaniu cywilnym, Warszawa 2014. [Google Scholar]
  11. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, tom 1. Art. 1–205, A. Marciniak (red.), wyd. 1, Warszawa 2019. [Google Scholar]
  12. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, tom 1A. Art. 1–42412, A. Góra-Błaszczykowska (red.), wyd. 3, Warszawa 2020. [Google Scholar]
  13. Kodeks postępowania cywilnego, Komentarz, tom 1. Art. 1–366, T. Wiśniewski (red.), Warszawa 2021. [Google Scholar]
  14. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany, tom 1. Art. 1–47716, M. Manowska (red.), LEX/el. 2022. [Google Scholar]
  15. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, tom 1. Art. 1–45816, T. Szanciło (red.), wyd. 2, Warszawa 2023. [Google Scholar]
  16. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, K. Flaga-Gieruszyńska, A. Zieliński (red.), wyd. 13, Warszawa 2025. [Google Scholar]
  17. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, P. Rylski, A. Olaś (red.), wyd. 4, Warszawa 2025. [Google Scholar]
  18. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, tom 1. Postępowanie rozpoznawcze. Art. 1–124, T. Ereciński (red.), wyd. 6, Warszawa 2025. [Google Scholar]
  19. Mielczarek B., Skutki występowania rzekomego pełnomocnika w procesie cywilnym, „Studia Iuridica Toruniensia” 2020, XXVII. [Google Scholar]
  20. Mularski K., Brak należytego umocowania pełnomocnika strony jako przyczyna nieważności postępowania cywilnego. Zarys problematyki na tle uchwały Sądu Najwyższego z 28 lipca 2004 r., „Radca Prawny” 2007, 2. [Google Scholar]
  21. Mularski K., Faza rekonstrukcyjna derywacyjnej koncepcji wykładni – próba krytycznej analizy, „Studia Prawa Publicznego” 2017, 3. [Google Scholar]
  22. Mularski K., O pewnej wizji dogmatyki prawa jako nauki, „Państwo i Prawo” 2018, 8. [Google Scholar]
  23. Mularski K., Bezpodstawne wzbogacenie. Przepisy (art. 405–409 k.c.), normy, instytucja, Warszawa 2024. [Google Scholar]
  24. Problemy pogranicza prawa cywilnego, R. Szczepaniak (red.), Warszawa 2022. [Google Scholar]
  25. Reforma postępowania cywilnego w świetle projektów Komisji Kodyfikacyjnej (red. K. Markiewicz), Warszawa 2011. [Google Scholar]
  26. Sołtys B., Niekonstytucyjność art. 8 ustawy o radcach prawnych, „Radca Prawny – Zeszyty Naukowe” 2019, 1. [Google Scholar]
  27. Sowiński P.K., Prawo świadka do odmowy zeznań w procesie karnym, Warszawa 2004. [Google Scholar]
  28. Ustawa o radcach prawnych. Komentarz, T. Scheffler (red.), wyd. 2, Warszawa 2022. [Google Scholar]
  29. Wróblewski J., Zagadnienia teorii wykładni prawa ludowego, Warszawa 1959. [Google Scholar]
  30. Zieliński M., Derywacyjna koncepcja wykładni jako koncepcja zintegrowana, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 2006, 3. [Google Scholar]
  31. Zieliński M., Bogucki O., Choduń A., Czepita S., Kanarek B., Municzewski A., Zintegrowanie polskich koncepcji wykładni prawa, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 2009, 4. [Google Scholar]
  32. Zieliński M., Zirk-Sadowski M., Klaryfikacyjność i derywacyjność w integrowaniu polskich teorii wykładni prawa, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 2011, 2. [Google Scholar]
  33. Zieliński M., Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2017 [Google Scholar]

Downloads

Download data is not yet available.

Podobne artykuły

<< < 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.