Celem artykułu jest analiza zasad doboru leksyki i frazeologii do minimum leksykalno-frazeologicznego w nauczaniu języka rosyjskiego jako obcego w grupach polskojęzycznych. Zastosowano metodę analizy porównawczej oraz elementy analizy korpusowej i glottodydaktycznej. Materiał badawczy stanowią normatywne i autorskie minima leksykalne oraz dane dotyczące pokrycia leksykalnego i interferencji międzyjęzykowej. Wyniki wskazują na istotną rolę podobieństw między językami słowiańskimi, które sprzyjają pozytywnemu transferowi, ale jednocześnie generują trudności związane z interferencją i iluzją rozumienia. Stwierdzono konieczność modyfikacji istniejących minimów poprzez uwzględnienie specyfiki języka ojczystego uczących się, aktualności leksyki oraz jej wartości komunikacyjnej. Wnioski podkreślają potrzebę tworzenia adaptacyjnych, zróżnicowanych tematycznie i funkcjonalnie minimów, wspierających rozwój kompetencji komunikacyjnej.