Отправка материалов

Руководство для авторов

Autorów prosimy o zachowanie następujących zasad przygotowania tekstu:

• Artykuły zgłaszane do czasopisma nie powinny przekraczać objętości 1 arkusza wydawniczego (do 40 000 znaków ze spacjami). 
• Dokument powinien zostać dostarczony w postaci elektronicznej, w pliku DOC (program Word); czcionka Times New Roman, 12 punktów, interlinia 1,5 wiersza. W przypadku użycia nietypowych czcionek (np. fonetycznych) należy przesłać również wersję w pliku PDF. 
• Omawiane w artykułach jednostki (wyrazy, zwroty) wyodrębniamy kursywą.
• Cytaty zamieszczone w tekście zapisujemy w cudzysłowie, dłuższe cytaty (ponad dwa wiersze) – w osobnych akapitach, mniejszą czcionką, bez cudzysłowu.
• Znaczenia wyrazów podajemy w tzw. łapkach.
• Wyrazy hasłowe wyodrębniamy pogrubieniem.
• Obowiązują przypisy na wzór harwardzki. W tekście należy zaznaczyć nazwisko autora, rok wydania i numerację stron według wzoru: (Majewski, 1999: 54–58).
• Wszystkie tabele i wykresy muszą być ponumerowane, opatrzone tytułem i źródłem. W zw. z wejściem w życie przepisów WCAG do tabel i wykresów należy dołączyć teksty alternatywne.
• Bibliografię sporządzamy według następującego wzoru:

  Majewski M. (1999), Matematyka. Zbiór zadań dla klasy V szkoły podstawowej, Warszawa: WSiP. [jeśli jest to publikacja zwarta (książka)]

  Zieliński A. (2003), Techniki organizatorskie. Nowe spojrzenie, „Przegląd Organizacji”, nr 2, s. 26–40. [jeśli jest to artykuł w czasopiśmie]

  Wrześniewski K. (2000), Psychologiczne uwarunkowania powstawania i rozwoju chorób somatycznych, [w:] J. Strelau (red.), Psychologia, t. 3, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, s. 35–49. [jeśli jest to publikacja w pracy zbiorowej].

  Szelągowska-Mironiuk A. (2019), Źle przeżyta żałoba może mieć poważne konsekwencje. Jak oswoić śmierć?, https://deon.pl/wiara/wiara-i-spoleczenstwo/zle-przezyta-zaloba-moze-miec-powazne-konsekwencje-jak-oswoic-smierc,497991 [dostęp: 12.03.2023]. [jeśli jest to artykuł publikowany online].

  Uczelnia, [hasło w:] Słownik języka polskiego PWN, https://sjp.pwn.pl/sjp/uczelnia;2531969.html [dostęp: 13.03.2024] [jeśli jest to hasło w słowniku].

  Lis A. (2026), Malina w Polsce – recepcja i analiza translatologiczna wybranych fragmentów polskiego przekładu, „Językoznawstwo”, nr 1/26, s. 79–91, https://doi.org/10.25312/j.10627 [jeśli artykuł ma swój DOI].

• Jeżeli publikacja ma wielu autorów, podajemy wszystkie nazwiska. Kursywą podajemy tytuły książek, rozdziałów, artykułów. W cudzysłowach podajemy tytuły czasopism.

• Pozycje bibliograficzne powinny być uporządkowane alfabetycznie według nazwisk autorów. Prace jednego autora należy uporządkować chronologicznie, zaczynając od najstarszych.
• Ze względu na wprowadzenie wersji elektronicznej czasopisma odnośniki do stron internetowych muszą być aktywne, zweryfikowane przez autora przed oddaniem tekstu do redakcji z opisaną datą dostępu do strony.
• Należy dodać w opisie DOI, jeśli cytowane teksty mają DOI. Opis bibliograficzny takiej pozycji powinien być uzupełniony o link – bez daty dostępu.
• Do artykułów pisanych cyrylicą konieczne jest dołączenie bibliografii w transkrypcji angielskiej BGN/PCGN. 
• Preferowane są artykuły w językach konferencyjnych (angielskim, niemieckim, rosyjskim, francuskim, włoskim).
• Prosimy o dołączenie do tekstu krótkiego streszczenia (do 1000 znaków ze spacjami) wraz z tytułem i słowami kluczowymi w językach polskim i angielskim.
• Prosimy o podanie tytułu lub stopnia naukowego, adresu reprezentowanego ośrodka naukowego, adresu prywatnego, numeru telefonu oraz adresu e-mail.
• Informacja o źródłach finansowania badań, o którą autor zostanie zapytany w trakcie zgłaszania artykułu, będzie opublikowana obok innych metadanych na pierwszej stronie tekstu. 

Abstrakt – wymagania redakcyjne

Abstrakt powinien:

1. przedstawiać cel badań, zastosowaną metodę, materiał oraz najważniejsze wyniki i wnioski.

2. być samodzielnym, zwięzłym i precyzyjnym tekstem informacyjnym (ok. 200 słów).

3. zachowywać styl naukowy i bezosobowy, bez ocen wartościujących i elementów publicystycznych.

4. nie zawierać cytowań, przypisów ani odwołań do literatury, tabel i wykresów.

5. być w pełni zgodny treściowo z artykułem.

Instrukcja tworzenia alt textów dla autorów artykułów naukowych

Tekst alternatywny (alt text) – to zwięzły, precyzyjny opis treści i funkcji ilustracji, przeznaczony dla osób, które nie mogą jej zobaczyć (np. korzystających z czytników ekranu) oraz dla systemów automatycznie analizujących treści. Tekst alternatywny zapewnia dostępność, zrozumiałość i równoważny dostęp do informacji wizualnej zawartej w artykule naukowym.

1. Cel
   Tekst alternatywny powinien przekazywać najważniejszą informację merytoryczną, jaką niesie ilustracja (a nie jedynie jej wygląd).

2. Zakres opisu

   • Opisuj co przedstawia grafika i jakie wnioski można z niej wyciągnąć.

   • Uwzględniaj elementy kluczowe dla argumentacji naukowej (zależności, trendy, porównania).

   • Nie powtarzaj dosłownie podpisu pod ilustracją – alt text go uzupełnia, a nie dubluje.

3. Forma

   • Tekst krótki, rzeczowy, bez zbędnych wstępów typu „na ilustracji widzimy…”.

   • Pełne zdania lub klarowne równoważniki zdań.

   • Zazwyczaj 1–3 zdania (do ok. 150–200 znaków), chyba że złożoność grafiki wymaga więcej.

4. Rodzaje ilustracji

   • Wykresy: opisz zmienne, zakres danych i główny trend lub zależność.

   • Schematy: wyjaśnij strukturę, etapy procesu lub relacje między elementami.

   • Mapy: wskaż obszar, skalę i istotne różnice przestrzenne.

   • Zdjęcia: opisz elementy istotne naukowo, nie detale estetyczne.

5. Czego unikać

   • Ogólników („grafika poglądowa”, „przykładowy wykres”).

   • Informacji czysto dekoracyjnych.

   • Skrótów i symboli bez wyjaśnienia (jeśli nie są oczywiste w kontekście tekstu).

6. Grafiki czysto dekoracyjne
   Jeśli ilustracja nie wnosi treści merytorycznej, należy ją oznaczyć jako dekoracyjną (bez tekstu alternatywnego).

Zasada nadrzędna:

Czytelnik, który nie widzi ilustracji, po przeczytaniu tekstu alternatywnego powinien uzyskać tę samą informację naukową, którą otrzymuje odbiorca widzący grafikę.