Artykuł opisuje życie i działalność Sługi Bożej s. Barbary Samulowskiej, wizjonerki gietrzwałdzkiej, Siostry Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, misjonarki, której duchowe dziedzictwo jest cennym wkładem dla wspólnoty Kościoła w Polsce. Mimo trudnych warunków politycznych po 1950 r. pamięć o niej była pielęgnowana i promowana przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia oraz środowiska kościelne. Poniższe studium opisuje działania wewnątrz Zgromadzenia oraz działania szersze, które przyczyniły się do popularyzacji jej osoby i rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego. Jej przykład pozostaje inspiracją dla wiernych i podkreśla znaczenie misyjnej służby oraz zachowania pamięci o ważnych postaciach Kościoła.
Sie können auch eine erweiterte Ähnlichkeitssuche starten für diesen Artikel nutzen.