W artykule przeanalizowano ewolucję narracji propagandowych w oficjalnych wystąpieniach Władimira Putina w latach 2007–2024. Celem badania jest identyfikacja zmian w strukturze dyskursu politycznego, strategiach retorycznych oraz mechanizmach oddziaływania manipulacyjnego w rosyjskiej retoryce państwowej. Analiza opiera się na podejściu kognitywno-dyskursywnym oraz autorskim modelu 4M, obejmującym przestrzenie mentalne, manipulację emocjonalną, metaforyczne ramy interpretacyjne oraz masowe zniekształcenia. Materiał badawczy stanowią wybrane publiczne wystąpienia Putina dotyczące bezpieczeństwa międzynarodowego, Ukrainy oraz koncepcji świata wielobiegunowego. Wyniki wskazują na przejście od względnie racjonalnej krytyki jednobiegunowego porządku światowego w 2007 roku do emocjonalnie mobilizującej retoryki opartej na ramach egzystencjalnego zagrożenia, historycznej misji i walki o przetrwanie. Wykazano nasilanie się opozycji Rosja–Zachód, wzrost strategii zastraszania i demonizacji przeciwnika oraz szersze wykorzystanie konstrukcji historyczno-mitologicznych do legitymizacji decyzji politycznych. Badanie pokazuje, że narracje te tworzą trwały model poznawczy, w którym Rosja przedstawiana jest jednocześnie jako ofiara zewnętrznej agresji i obrońca globalnej sprawiedliwości.