Ir al menú de navegación principal Ir al contenido principal Ir al pie de página del sitio

Vol. 74 (1990): Nasza Przeszłość

Artykuły

Środowisko zakonne bł. Honorata Koźmińskiego. Klasztory kapucynów w Zakroczymiu i w Nowym Mieście nad Pilicą w latach 1864-1916

  • Roland Prejs
DOI: https://doi.org/10.52204/np.1990.74.5-33  [Google Scholar]
Publicado: 1990-12-30

Resumen

Odrodzenie polskiej prowincji kapucyńskiej w latach pięćdziesiątych XIX w. dokonało się dzięki osobie prowincjała Beniamina Szymańskiego (1836-1849 i 1852-1856). To dzięki jego reformom kapucyni w Królestwie Polskim zyskali miano najgorliwszego zakonu. Najbardziej zaangażowani w pracę duszpasterską i najwybitniejsi zakonnicy zostali umieszczeni w domu reprezentacyjnym, czyli warszawskim. W tym gronie znalazł się o. Honorat Koźmiński. Później po kasacie warszawskiego klasztoru w 1864 r. , mnisi zostali przeniesieni do Zakroczymia. Nastąpiło napięcie pomiędzy grupą warszawską, zmierzającą do ścisłego przestrzegania reguły, a mnichami zakroczymskimi korzystającymi z dyspens i jej złagodzenia. Zwycięstwo grupy warszawskiej wyraziło się poprzez rozwój wielokierunkowego duszpasterstwa w Zakroczymiu. Filarem tego ruchu był o. Prokop Leszczyński, były prowincjał, cieszący się dużym autorytetem. Działalność kapucynów w Zakroczymiu napotykała na silny opór okolicznych księży. Na ich skargi konsystorz płocki ograniczył działalność kapucynów do spowiedzi i wydawania popularnej literatury religijnej. Po likwidacji klasztoru zakroczymskiego w 1892 r. grupa zakonników wraz z księdzem Honoratem udała się do klasztoru w Nowym Mieście nad Pilicą. Ojciec Honorat zawsze opowiadał się za wzniosłymi ideałami życia monastycznego i uparcie ich bronił. Jego postawę podzielała większość współbraci i to właśnie w tym środowisku ukształtowała się jego świętość.

Citas

  1. Duchniewski F. J., Polska prowincja kapucynów w X IX wieku (1795— 1864), w : Zakony franciszkańskie w Polsce, t. 4, Polska prowincja kapucynów, cz. 1, Lublin 1987. [Google Scholar]
  2. Duchniewski F. J., Stuletnie losy niepozornej publikacji, „Studia Theologica Varsavienisia” R. 26: 1988. [Google Scholar]
  3. Dziuba M., Kapucyni w Lądzie nad Wartą (1850— 1864), w : Zakony franciszkańskie w Polsce, t. 4, Polska prowincja kapucynów, cz. 1, Lublin 1987. [Google Scholar]
  4. Gacha P. P., Kasaty zakonów na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej i Śląska 1773— 1914, Lublin 1984. [Google Scholar]
  5. Gawrysiakówa J., Z zagadnień religijno-społecznego ruchu kobiet w Królestwie Polskim połowy X IX w., „Roczniki Humanistyczne” t. 18: 1970. [Google Scholar]
  6. Jabłońska - Deptuła E., Gawryślakówa J., Materiały do zaangażowania patriotycznego zakonów męskich w Królestwie Polskim w latach 1861— 1864, w: Materiały do historii zgromadzeń zakonnych na ziemiach polskich w X IX i początku XX wieku, Lublin 1976. [Google Scholar]
  7. Jabłońska-Deptuła E., Trwanie i budowa. Honorat Koźmiński kapucyn 1829— 1916, Warszawa 1986. [Google Scholar]
  8. Prejs R., dz. cyt., s. 333— 348; Toż streszczone: w : Niepokalana. Kult Matki Bożej na ziemiach polskich w X IX wieku, Lublin 1988. [Google Scholar]
  9. Werner M. , O. Honorat Koźmiński, kapucyn 1829— 1916, Poznań — Warszawa 1972. [Google Scholar]

Descargas

Los datos de descargas todavía no están disponibles.

Artículos más leídos del mismo autor/a