Przedmiot niniejszego opracowania stanowi zagadnienie możliwości skutecznego wstrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne dostaw paliw i energii do odbiorcy końcowego. W świetle regulacji ustawy –Prawo energetyczne wstrzymanie dostaw energii to jedno z najdalej idących uprawnień przedsiębiorstwa energetycznego, z którym odbiorca końcowy w gospodarstwie domowym podpisał umowę. Jednocześnie, w dobie społeczeństwa informacyjnego, stanowi sankcję bardzo dotkliwą, a w kontekście stosowania umów adhezyjnych stawiającą przedsiębiorstwo energetyczne w uprzywilejowanej sytuacji w stosunku do odbiorcy. Z tego powodu przepisy prawa energetycznego przewidują bardzo sformalizowaną procedurę, określającą przesłanki dające podstawę do sięgnięcia po takie rozwiązania. Co jednak istotne, przepisy określające zasady wstrzymania dostaw stanowią także regulacje ochronne dla samego przedsiębiorstwa energetycznego, które uzyskuje narzędzia oddziaływania na nielojalnego odbiorcę. Ustalenie zatem punktu równowagi między potrzebami przedsiębiorstwa energetycznego a uprawnieniami odbiorcy końcowego jest bardzo istotne dla sprawnego funkcjonowania rynków paliw i energii. Z jednej strony nie wystarczy, że odbiorca zalega z płatnością za energię w określonym terminie, ale musi zostać poinformowany na piśmie o zamiarze wstrzymania dostaw, z drugiej jednak strony dla powstania zwłoki w spełnieniu świadczenia nie ma przesądzającego znaczenia sam fakt kwestionowania przez odbiorcę otrzymania faktury.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.