Kościół, zgodnie z wezwaniem Jezusa z Kazania na Górze: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój” (Mt 5,9), głosi od samego początku orędzie pokoju i pojednania i podejmuje działania na rzecz pokoju. Orędzia ostatnich papieży na Światowe Dni Pokoju podkreślają, że pokój jest darem Boga i równocześnie zadaniem. Ważny wkład w realizację tego zadania można przypisać charytatywnej działalności Kościoła, zwłaszcza w obszarach objętych wojną czy konfliktami społecznymi. Celem artykułu jest próba tworzenia argumentacji za wiarygodnością Kościoła z łączenia jego troski o realizację orędzia pokoju z charytatywnym zaangażowaniem. Tak określone zadanie badawcze jest realizowane na przykładzie analizy charytatywnej działalności Kościoła opolskiego w służbie pokoju i pojednania. Autor szuka odpowiedzi na pytanie, kiedy charytatywna pomoc Kościoła ofiarom wojny stanowi wkład w budowanie pokoju i pojednania, a zarazem może stać się znakiem wiarygodności Kościoła. W toku prowadzonych analiz najpierw zostaną przedstawione teologiczne podstawy troski Kościoła o pokój i pojednanie (1); następnie zaprezentowane konkretne formy pomocy Caritas Diecezji Opolskiej ofiarom wojny na Ukrainie (2); w ostatniej części artykułu zostanie dokonana analiza charytatywnego zaangażowania Kościoła opolskiego w perspektywie budowania teologicznofundamentalnej argumentacji za jego wiarygodnością (3).