Niepołączalność urzędów i jej walor w kanonicznym porządku prawnym (kan. 152 KPK/83; kan. 942 KKKW)

Abstrakt

Występujące różniące się między sobą zapisy kan. 152 KPK/83 i 942 KKKW dotyczące niepołączalności urzędów stały się przedmiotem uwagi Autora w tym opracowaniu. W związku z tym postawił on trzy pytania badawcze: po pierwsze, o ratio legis tych regulacji; po drugie, o kanoniczny koncept urzędów niepołączalnych; po trzecie, o walor kan. 152 KPK/83 i 942 KKKW. Stosując metodę dogmatyczno-prawną oraz komparatystyczną wykazał, iż bazą tego typu rozwiązań jest fundament etyczno-jurydyczny przejawiający się w relacji zachodzącej pomiędzy administracją publiczną a tytulariuszem urzędu z racji mającej miejsce prowizji kanonicznej. Dowiódł, iż funkcjonujący w systemie koncept odnosi się do cech urzędó1)w, a nie do przymiotów osoby. Istniejące zarówno w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r., jak w Kodeksie Kanonów Kościołów Wschodnich regulacje (kan. 152 KPK/83; kan. 942 KKKW) nie mają charakteru ustaw unieważniających (kan. 10 KPK; kan. 1495 KKKW).