Artykuł analizuje funkcjonowanie i konceptualizację pojęcia „praworządność” w polskim dyskursie publicznym,
parlamentarnym i prawnym. Badanie opiera się na wielkich zbiorach danych językowych (big data)
z różnorodnych polskich korpusów, przetwarzanych za pomocą narzędzi cyfrowych do oceny frekwencji,
sentymentu i klasyfikacji tekstów. Wyniki wskazują, że częstotliwość użycia tego terminu wyraźnie wzrasta
w okresach przemian i kryzysów społeczno-politycznych, zwłaszcza w latach dziewięćdziesiątych XX wieku
oraz w latach 2015–2024. Ustalono ponadto, że „praworządność” nie posiada ścisłej, odrębnej definicji w polskim prawie, funkcjonując w oparciu o ogólne znaczenie leksykalne. Użycie tego pojęcia dominuje głównie
w sformalizowanych kanałach komunikacji (takich jak publicystyka czy debaty polityczne), nie zaś w języku
potocznym. Badanie to ukazuje pojęcie praworządności przez pryzmat językoznawstwa, nauk prawnych oraz
uwarunkowań społeczno-politycznych.