Ir al menú de navegación principal Ir al contenido principal Ir al pie de página del sitio

Vol. 82 (1994): Nasza Przeszłość

Artykuły

Klasztor w roli więzienia

  • Małgorzata Borkowska
DOI: https://doi.org/10.52204/np.1994.82.163-185  [Google Scholar]
Publicado: 1994-12-30

Resumen

Na rosyjskim obszarze zaborów do klasztorów trafiały niekiedy kobiety skazane przez sądy kościelne na jedno- lub dwutygodniowe rekolekcje lub przez sądy świeckie na kilkumiesięczne pokuty. W tym drugim przypadku program obejmował naukę katechizmu, jeden dzień postu w tygodniu, codzienny udział we Mszy św. oraz prace domowe. Sprawcy najczęściej mieli na sumieniu cudzołóstwo lub prostytucję. Materiały archiwalne wykorzystane w tym artykule dotyczą około osiemdziesięciu osób, które z tych powodów znalazły się czasowo wśród benedyktynek w Wilnie w latach 1815-1913. Klasztor ten, przeznaczony przez rząd carski w 1843 r. do kasaty w przyszłości, był już w 1851 r. przeznaczony przez biskupa jako przyszły zakład poprawczy dla byłych prostytutek. Jednak już w 1856 r. rząd zaczął umieszczać tam zakonnice z klasztorów różnych zakonów, gdy zostały one zlikwidowane, w związku z czym porzucono pomysł założenia zakładu poprawczego. Liczba odbywających karę pokutną nigdy nie przekraczała czterech lub pięciu rocznie i na ogół nie w tym samym czasie.

Citas

  1. Archiwum Benedyktynek Drohiczyńskich 6, poszyt z roku 1848. [Google Scholar]
  2. Borkowska M., Liczebność i skład osobowy klasztorów benedyktynek kongregacji chełmińskiej, NP. 49, 197 [Google Scholar]
  3. Borkowska M., Szkoła benedyktynek wieleńskich, w: NP t. 81: 1994. [Google Scholar]
  4. Podlewski W.M. OP, Wiadomość o klasztorze i kościele ww. panien benedyktynek w Wilnie w: Ćwiczenia duchowe według ducha i reguły ojca św. Benedykta, Lwów 1886. [Google Scholar]
  5. Wanat J., Zakon karmelitów bosych w Polsce, Kraków 1979. [Google Scholar]

Descargas

Los datos de descargas todavía no están disponibles.