Salta al menu principale di navigazione Salta al contenuto principale Salta al piè di pagina del sito

V. 99 (2003): Nasza Przeszłość

Miscellanea

Autografy księży zesłanych do syberyjskiej Tunki w ramach represji po powstaniu 1863 r.

  • Eugeniusz Niebelski
DOI: https://doi.org/10.52204/np.2003.99.417-422  [Google Scholar]
Pubblicato: 2003-06-30

Abstract

Zaprezentowano badania dotyczące losu duchowieństwa katolickiego zesłanego do syberyjskiej wioski Tunka po powstaniu styczniowym 1863 roku. Tunka, położona niedaleko Bajkału, zyskała historyczne znaczenie jako symbol cierpień duchowieństwa katolickiego podczas represji. Od 1866 r. do połowy lat 70. XIX w. w Tunce zgromadziło się 156 księży diecezjalnych i zakonnych, w tym dwóch unitów, którzy w ramach kary zostali rozproszeni po wschodniej Syberii. Władze dążyły do izolacji duchowieństwa, obawiając się jego wpływu religijnego i narodowościowego na pozostałych polskich zesłańców.
Niniejsze opracowanie pozwala odkryć nieznany wcześniej dokument, odnaleziony w archiwum AGAD w Warszawie, rzucający światło na życie 117 księży przebywających w Tunce w styczniu 1869 roku.
W dokumencie zaprezentowano autografy księży, głównie w języku rosyjskim, nieliczne w języku polskim. Niedawno odkryty fragment koryguje i wyjaśnia niektóre nazwy, zapewniając cenne źródło historycznej dokładności. Badanie dostarcza także wglądu w okoliczności powstania dokumentu, wskazując na ciągły nadzór i kontrolę narzucaną duchowieństwu na wygnaniu.
Badania te przyczyniają się do głębszego zrozumienia doświadczeń duchowieństwa katolickiego w okresie represji, podkreślając odporność i determinację tych księży w obliczu przeciwności losu.

Downloads

I dati di download non sono ancora disponibili.

Puoi leggere altri articoli dello stesso autore/i