Artykuł poświęcony jest teoretycznemu uzasadnieniu i praktycznemu projektowaniu modelu dwujęzycznego rosyjsko-polskiego słownika substandardu artystycznego, opartego na danych empirycznych z korpusu równoległego. Badanie zostało przeprowadzone na materiale powieści Wiktora Pelewina Empire V, Batman Apollo, S.N.U.F.F. oraz ich tłumaczeń na język polski autorstwa Ewy Rojewskiej-Olejarczuk i Aleksandra Janowskiego. W pracy poddano krytycznej analizie ograniczenia tradycyjnej leksykografii akademickiej w zakresie rejestracji dynamicznych warstw leksyki kolokwialnej, żargonizmów i neologizmów autorskich, które pełnią istotne funkcje ontologiczne i tekstotwórcze w prozie postmodernistycznej. Jako kluczowe narzędzie metodologiczne autorzy zastosowali podejście korpusowe połączone z obliczaniem statystycznego współczynnika specyficzności idiolektu (weirdness). Przeprowadzona analiza porównawcza wykazała znaczną zmienność strategii przekładowych, a także nieuchronność przesunięć rejestrowych i transformacji pragmatycznych, wynikających z indywidualnego stylu tłumaczy. Wynikiem badania jest pięciostrefowa inwariantna struktura hasła słownikowego (paszport leksemu), obejmująca lemat, korpusowy indeks częstotliwości, dystrybucję ekwiwalentów, wyrównany minikonkordans kontekstów oraz komentarz translatologiczny. Opracowane źródło funkcjonuje jako zweryfikowany „słownik propozycji przekładowych”, prezentujący ekwiwalencję jako dynamiczną zmienną dystrybucyjną. Wprowadzenie takich zasobów zorientowanych korpusowo otwiera nowe perspektywy dla opisu procesu przekładu i niezawodnego doboru ekwiwalentów funkcjonalnych we współczesnej literaturze.