Admissibility of ex officio Modification of Concession Conditions by the President of the Energy Regulatory Authority Under the Energy Law and the Legal Security of Concessionaires: Dopuszczalność zmiany warunków koncesji z urzędu przez Prezesa URE na gruncie prawa energetycznego a bezpieczeństwo prawne koncesjonariuszy

Abstrakt

This study attempts to answer whether the current national legal regulations provide the energy market regulator, the President of the Energy Regulatory Office, with a sufficient basis for permissible ex officio changes to the terms of the concession granted to operators. Conclusions from the linguistic and systemic interpretation of the analysed legal provisions are unequivocal. Neither does a purposive interpretation lead to opposite conclusions. The result of the interpretation shows that the analysed legal provisions
do not create the right of the ERO President to make changes to the concession ex officio. On the one hand, they define the competence of the authority, and on the other hand, the forms of its action. However, it cannot be assumed that they also include provisions which strictly define what circumstances constitute a premise for making changes to a concession. Complementarity cannot, in fact, mean that on the basis of the provisions on jurisdiction, the power to issue a decision is granted outside these cases. A number of other arguments cited in the body of this paper also speak against equipping the ERO President with the power to amend the concession ex officio outside the cases directly specified in the Act. The attempt to demonstrate the presented research theses was possible through the use of basic methodological and research instruments (using the dogmatic-legal method, the legal-comparative method, and additionally also the historical method and the analysis of case-law).

Niniejsze opracowanie stanowi próbę odpowiedzi, czy obecnie obowiązujące krajowe regulacje prawne stanowią dla regulatora rynku energetycznego – Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wystarczającą podstawę do dopuszczalnej zmiany z urzędu warunków udzielonej podmiotom gospodarczym koncesji. Wnioski płynące z wykładni językowej i systemowej analizowanych przepisów prawnych są jednoznaczne. Do przeciwnych konkluzji nie prowadzi również wykładnia celowościowa. Efekt wykładni wskazuje, że
analizowane przepisy prawne nie kreują uprawnienia Prezesa URE do dokonywania zmian koncesji z urzędu. Z jednej strony określają one właściwość organu, a z drugiej formy jego działania. Jednak nie można przyjąć, że wśród nich są również przepisy ściśle określające, jakie okoliczności stanowią przesłankę do dokonania zmiany koncesji. Komplementarność nie może bowiem oznaczać przyznania, na podstawie przepisów o właściwości, uprawnienia do wydawania decyzji poza tymi przypadkami. Przeciwko wyposażeniu Prezesa URE w uprawnienie do zmian koncesji z urzędu poza przypadkami określonymi wprost w ustawie przemawia również szereg innych argumentów przywołanych w treści niniejszego opracowania. Próba wykazania zaprezentowanych tez badawczych była możliwa dzięki wykorzystaniu podstawowego instrumentarium metodologiczno-badawczego (z zastosowaniem
metod: dogmatycznoprawnej, prawnoporównawczej – a uzupełniająco także historycznej – oraz analizy orzecznictwa).