Artykuł analizuje koncepcję ‘algorytmu sprawiedliwości’ jako narzędzia umożliwiającego obiektywną wykładnię prawa i ochronę praw człowieka w postępowaniu sądowym. Odwołując się do teorii ‘prawa jako integralności’ Ronalda Dworkina oraz do ideału
sędziego Herkulesa, autor uwypukla ograniczenia sędziów (ludzi), których interpretacje prawne mogą być kształtowane przez osobiste przekonania, wyznawane wartości, uprzedzenia lub kontekst społeczno-polityczny. W artykule zwraca się uwagę na ryzyko
związane z aktywizmem sędziowskim oraz arbitralnością wykładni opartych na ‘duchu prawa’. Proponowane rozwiązanie zakłada wykorzystanie sztucznej inteligencji do mechanizacji procesów wykładni prawa przez stworzenie bezstronnego ‘algorytmu sprawiedliwości’.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.