O przezwyciężaniu nihilizmu. Co Luigi Pareyson odkrył w Braciach Karamazow Dostojewskiego


Abstrakt

„Powieści Dostojewskiego są czystą filozofią” – twierdził włoski egzystencjalista Luigi Pareyson (1918–1991), przedstawiając chrześcijanina Dostojewskiego jako zdolnego do przezwyciężenia nihilistycznego natarcia na postchrześcijańską kulturę, zarówno w jego najostrzejszej, jak i „słabszej” postmodernistycznej wersji. Nietzsche również znajduje w Dostojewskim – chronologicznie wcześniejszym – odpowiednią osobę do przezwyciężenia nihilizmu. Rosyjski powieściopisarz, zanim stał się chrześcijaninem, zstąpił znikąd do piekła, na zesłanie na Syberii, by przeżyć mękę, która nieuchronnie miała prowadzić donikąd, a doprowadziła do odnalezienia Jezusa Chrystusa. Ten paradoks sprawia, że w jego powieściach i ideach możemy odnaleźć schronienie na przełomie tysiącleci.


Słowa kluczowe

chrześcijaństwo; nihilizm; Nietzsche; cierpienie; odkupienie

Bagetto L., Il pensiero della possibilità. La filosofia torinese come storia della filosofia, Torino 1995. [Google Scholar]

Berdiaev N., La concezione di Dostoevskij, Torino 1945. [Google Scholar]

Ciglia F.P., La divina tragedia della libertà. Sulla riflessione filosofico-religiosa di Luigi Pareyson, “Archivio di Filosofia” 56 (1988), no. 1–3, pp. 163–190. [Google Scholar]

Coppolino S., Estetica ed ermeneutica di Luigi Pareyson, Roma 1976. [Google Scholar]

Gensabella Furnari M., ll nuovo esistenzialismo di Luigi Pareyson, “Segni e comprensione” 5 (1988), pp. 56–68. [Google Scholar]

Gensabella Furnari M., I sentieri della libertà. Saggio su Luigi Pareyson, Milano 1994. [Google Scholar]

Longo R., Esistere e interpretare. Itinerari speculativi di Luigi Pareyson, Catania 1993. [Google Scholar]

Pareyson L., Dostoevskij. Filosofia, romanzo ed esperienza religiosa, Torino 1993. [Google Scholar]

Pareyson L., Esistenza e persona (1950), Genoa 1985. [Google Scholar]

Pareyson L., Filosofia e veritá (interview with M. Serra), “Studi cattolici” 173 (1975), p. 172. [Google Scholar]

Pareyson L., Karl Jaspers (1940), Casale Monferrato 1983. [Google Scholar]

Pareyson L., L'estetica e i suoi problemi, Milano 1961. [Google Scholar]

Pareyson L., Nichilismo e cristianesimo (interview with Federico Vercellone), “Annuario filosofico” 7 (1991), pp. 11–30. [Google Scholar]

Pareyson L., Ontologia della libertá. Il male e la sofferenza, Milano 1995. [Google Scholar]

Pareyson L., Prospettive di filosofia contemporanea, Milano 1993. [Google Scholar]

Pareyson L., Response to Parlano i filosofi italiani (1972), [in:] V. Verra, La filosofia dal '45 ad oggi, Torino 1976, pp. 493–497. [Google Scholar]

Pareyson L., Studi sull'esistenzialismo (1943–1950), Florencia 1971. [Google Scholar]

Russo F., Esistenza e libertá. Il pensiero di Luigi Pareyson, Roma 1993. [Google Scholar]

Tomatis F., Ontologia del male. L'ermeneutica di Pareyson, Roma 1995. [Google Scholar]

Tomatis F., Ontologia del male. L'ultima filosofia di Pareyson, “Paradosso” 4 (1993), pp. 103–119. [Google Scholar]

Tilliette X., Luigi Pareyson. En hommage pour son 60 anniversaire, “Archives de philosophie” 41 (1978), pp. 675–679. [Google Scholar]

Opublikowane
2021-06-05


Dział
Filozofia

Udostępnij

Blanco-Sarto, P. (2021). O przezwyciężaniu nihilizmu. Co Luigi Pareyson odkrył w Braciach Karamazow Dostojewskiego. Wrocławski Przegląd Teologiczny, 29(1), 393-411. https://doi.org/10.34839/wpt.2021.29.1.393-411

Pablo Blanco-Sarto  pblanco@unav.es
University of Navarra, Spain  Hiszpania
https://orcid.org/0000-0001-9497-1649

Pablo Blanco Sarto (rev. prof.) – professor of dogmatic theology at the Faculty of Theology of the University of Navarra in Pamplona (Spain), author of numerous publications on Joseph Ratzinger’s theology and his biography. He deals with the doctrine of the Second Vatican Council, sacramentology and ecumenism. His recent publications concern Catholic-Lutheran dialogue (the most recent: El diálogo luterano-catolico: justificación, ministerio, eucaristía, Noderstedt 2020).